تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

شهرهای هوشمند دیگر مربوط به آینده نیستند، هم اکنون شاهد رشد و توسعه تکنولوژی هایی نظیر اینترنت اشیا (IoT) هستیم که به طور فزاینده ای روی نحوه عملکرد و کنترل شهرها در کل جهان تاثیر گذاشته است.
پیش بینی می شود صنعت شهر هوشمند تا سال ۲۰۲۰ صاحب یک بازار ۴۰۰ میلیارد دلاری باشد که ۶۰۰ شهر در سراسر جهان را در زیر پوشش دارد. انتظار می رود این شهرها تا سال ۲۰۲۵ ، ۶۰٪ تولید ناخالص داخلی جهان را تولید کنند. در حالی که تعاریف بسیاری از شهر هوشمند وجود دارد، به طور کلی یک شهر هوشمند از سنسورهای IoT، و فناوری های مختلف برای اتصال اجزای درون شهر استفاده می کند که بر هر لایه ای از یک شهر، از پایین سطح خیابان ها تا هوایی که شهروندان نفس می كشند را تحت تاثیر  قرار می دهد. داده های مربوط به تمام بخش ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و الگوها از داده های جمع آوری شده حاصل می شوند.

فن آوری های کلیدی وجود دارد که کار شهر هوشمند را انجام می دهند که در این مقاله مورد بحث قرار خواهند گرفت.

  • انرژی هوشمند

در ساختمان های مسکونی و تجاری در شهرهای هوشمند با استفاده از انرژی کمتری،بازدهی بالاتری دارند  و انرژی مورد استفاده تجزیه و تحلیل شده و داده ها جمع آوری می شوند. شبکه های هوشمند بخشی از توسعه یک شهر هوشمند است، جراغهای خیابانها بک مورد ساده برای ورود به بحث شهرهوشمند در بیشتر موارد است چرا که لامپ های LED باعث کاهش هزینه و صرفه جویی می شوند.

“نورپردازی همه جا هست – در همه جا مردم کار می کنند، مسافرت می کنند، مغازه ها، غذا می خورند و استراحت می کنند. مخابرات دیجیتال و روشنایی با لامپ های کم مصرف LED به عنوان انقلابی در زمینه روشنایی شهری به شمار می آید. در شهرهای هوشمند با بهره گیری از این تکنولوژی های و جمع آوری داده های مرتبط و نیز یافته های جدید می توان روش های جدید برای بهره گیری بهتر از انرژی ابداع کرد.

مجموع کل انرژی مصرف شده نیز به عنوان بخشی از شهر هوشمند به حساب می آید.بیشتر افراد ممکن است این مسئله را با نصب انواع ابزارهای سنجش هوشمند در منازل خود تجربه کرده باشند. اما با افزایش سیستم هایی که از سلولهای خورشیدی و وسایل نقلیه الکتریکی استفاده می کنند، تکنولوژی در زمینه سخت افزار و نرم افزار توان مدیریت بهتر شبکه و نیز بهینه سازی توان تولیدی توسط منابع مختلف انرژی را آسان می کند. علاوه بر این ساختمان هایی که میزان مصرف انرژی خود را به صورت پیوسته نمایش می دهند و می توان از داده های آن گزارش تهیه کرد در کاهش هزینه ها موثر هستند. این موارد می تواند منجر به کاهش آلودگی هوا و افزایش بهره وری شهرها خواهد شد که به نوبه خود باعث پیشرفت آن می شود.

همچنین در مورد شبکه ها و ابزارهای سنجش هوشمند در شهرها مطالبی قابل ذکر است. راه حل های مبتنی بر شبکه های هوشمند نقش مهمی در توسعه شهرهای هوشمند ایفا می کند. از اپلیکیشن های پرداخت انرژی تا زیرساخت های اندازه گیری هوشمند، راه حل های زیادی برای افزایش سرویس دهی در حوزه انرژی وجود دارد. با یک شبکه هوشمند، می توان با بهبود تشخیص قطعی برق، سرعت ضبط داده ها، بازیابی سیستم در مواقع بروز بحران، عملیات خدمات زمینی و تکنیک های کلی مدرنیزه کردم شبکه را انجام داد.

تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

  • حمل و نقل هوشمند

در یک شهر هوشمند از یک سیستم حمل و نقل چند منظوره که شامل چراغ های ترافیکی هوشمند و پارکینگ های هوشمند است تشکیل شده است. به عبارتی یکی از حوزه هایی که می تواند به عنوان عاملی برای هوشمندسازی شهری تلقی شود مبحث حمل و نقل هوشمند است. هر چیزی که به نحوی به این موضوع مرتبط باشد اعم از نظارت بر ترافیک شهری، پارکینگ ها، چراغ ها و غیره می تواند در هوشمند سازی شهری مورد توجه قرار گیرد. این موارد از بخش هاییست که بازگشت سریع سرمایه گذاری برای آن تضمین شده است. نه تنها به کاهش هزینه های مربوط به نظارت و مانیتورینگ پارکینگ ها و اطمینان از دریافت هزینه های مربوط به پارکینگ کمک می کند بلکه به کاهش ازدحام و گره ترافیکی نیز کمک می کند.

با هوشمندتر کردن پارکینگ ها، شهروندان زمان کمتری برای جستجوی فضای پارکینگ صرف می کنند. چراغ های راهنمایی هوشمند با داشتن دوربین هایی که امکان نظارت بر جریان ترافیک خودروها را فراهم می سازد به سیستم های هوشمند قابلیت کنترل هوشمند زمان روشن و خاموش شدن چراغهای ترافیکی را فراهم می سازد.

همچنین با اتصال اتوبوس های شهری به یک سیستم هوشمند، شهروندان می توانند از زمان دقیق تردد اتوبوس ها اطلاع یافته و بتوانند برنامه ریزی برای استفاده بهینه از زمان را داشته باشند. در استرالیا چراغ های راهنمایی و رانندگی بر اساس اولویت دهی به اتوبوس ها برنامه ریزی شده اند تا زمان های اوج ترافیک، شهروندان به راحتی در سطح شهر تردد کنند.

در برخی پروژه های هوشمندسازی از سنسورهایی برای ثبت عبور و مرور افراد و تمام وسائط نقلیه نصب شده است تا اطلاعات مربوط به تردد شهری را جمع آوری و ثبت کند. در یک شهر هوشمند کاهش ترافیک خودرویی و ایجاد امکان انتقال شهروندان و کالاها  با استفاده از وسایل نقلیه مختلف از اهداف اصلی به شمار می آید. سیستم های ترافیکی هوشمند یکی از مثالها در این زمینه است و موفقیت در این زمینه می تواند به عنوان یک گام اساسی در هوشمند سازی شهری به شمار آید. در تمام این زمینه اهدافی نظیر کاهش آلودگی، کاهش مرگ و میر ناشی از تصادفات و نیز سالم سازی محیط زندگی شهری در افق نظرطراحان و مجریان پروژه ها پیش بینی می شود.

تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

  • داده های هوشمند

حجم عظیم داده های دریافتی در یک شهر هوشمند نیازمند تجزیه و تحلیل سریع است تا از آن برای بهبود وضعیت شهری استفاده شود. استفاده از پورتال های داده  باز به عنوان یک گزینه در برخی شهرها انتخاب شده است تا داده های شهری به صورت آنلاین منتشر گردد و هر فردی بتواند با دسترسی به آن برای الگوسازی های آینده تحلیل و بررسی کند. برخی شرکت ها برای تحلیل و آنالیز داده های شهری با متولیان امور شهری همکاری می کنند. فراگیر بودن تکنولوژی و گسترش سیاست های باز اطلاعات بر پایه رهاسازی یک موتور رشد اقتصادی برای نوآوری شهری است که تجربه ای از آن وجود ندارد.

حتی داده های جمع آوری شده توسط چراغ های راهنمایی و رانندگی می تواند برای به نفع شهروندان استفاده شود. حجم عظیم داده های جمع آوری شده از چراغ های راهنمایی و رانندگی یا وسایل که با اینترنت اشیا مربوط هستند که به صورت نمایی رشد می کنند اطلاعات و ایده های ارزشمندی از نحوه تعامل شهروندان با شهر در اختیار می گذارند.

  • زیرساخت های هوشمند

شهرها با توانایی شهر هوشمند قادر به برنامه ریزی بهتر برای تجزیه و تحلیل داده های بزرگی خواهند بود. این امر امکان تعمیر و نگهداری پیشگیرانه و برنامه ریزی بهتر برای نیازمندیهای آینده را فراهم می کند. داشتن زیرساخت هوشمندانه به این معنی است که یک شهر می تواند با فناوری های مختلف پیشرفت کند و  با بهره گیری از داده های جمع آوری شده برای تغییرات معنی دار در برنامه های آینده شهر استفاده کند.

تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

  • پویایی هوشمند

منظور از پویایی امکان انتقال داده و تکنولوژی با استفاده از فناوری است.  توانایی یکپارچگی حرکت در داخل و خارج از بسیاری از سیستم های مختلف شهری و خصوصی ضروری است، اگرنسبت به اهداف شهر های هوشمند آگاه باشیم. ساختن شهر هوشمند هرگز پروژه ایی نیست که بتوان پایان آن را تصور کرد. لازم است فناوری به صورن انعطاف پذیر باشد و قابلیت فراهم سازی انتظارات مصرف کننده صرف نظر از اینکه چه کسی  یا چه زمانی آن را ساخته است، داشته باشد. همچنین داده ها باید بتوانند بدون محدودیت بین سیستم ها انتقال یابند که تمام این موارد با توجه به نگرانی های مربوط به حریم خصوصی، امنیت و نیز مالکیت معنوی همراه است. به این منظور سیاست های عمومی و قوانین تکنولوژی باید به روز باشند.

  • ابزارهای دارای قابلیت اینترنت اشیا هوشمند

و در نهایت، یکی از اجزای کلیدی که همه چیز را در یک شهر هوشمند مرتبط می کند، دستگاه های IoT است. اگر دوست داشته باشیم یا خلاف این باشد به هر حال سنسورها و محرک ها به عنوان جزیی از شهرها به حساب می آیند. اطلاعات سنسورها در زندگی روزمره ما وارد می شوند و با تجمیع در شبکه های اجتماعی باعث نزدیگی جوامع می شوند که در نهایت متولیان شهر را با چالش های امنیتی و بحرانی روبرو می کند.

سنسورها جز اصلی یک شهر هوشمند به حساب می آیند. یک شهر هوشمند از شبکه وسیعی تر دستگاه های  گزارش دهنده نظیر سنسورها، دستگاه های مشاهده گر و دیگر موارد تشکیل شده است که باعث می شود یک شهر هوشمند بتواند ایجاد شود.

در یک شهر هوشمند، داده ها به صورت مستقیم از سنسورهایی که به منظور خاص تعبیه شده اند یا سنسورهایی برای اهداف دیگر جمع آوری می شوند و در نهایت با یکپارچه سازی آنها اطلاعات لازم برای پیاده سازی اهداف شهر هوشمند فراهم میگردد. با داشتن این اطلاعات، سیستم های پیچیده شهری به صورت بهنگام مدیریت می شود و با یکپارچه سازی مناسب از نتایج ناخواسته جلوگیری می شود. وابسته به توسعه سنسورها، لازم است از عملکرد آنها اطمینان لازم را داشت تا از خطاهای ناخواسته که در اثر عدم سازگاری سیستم ها به وجود می آید جلوگیری کرد.

یکی دیگر از موارد کار با دستگاه های IoT، تولید و جمع آوری حجم زیاد داده هاست که می تواند منجر به اختلال در عملکرد سیستم شود. همچنین وجود نویز و اختلال در هنگام دریافت داده می تواند کل داده هارا بدون استفاده کند. با رشد شهر ها و افزایش دستگاه های IoT از تعداد میلیون به میلیارد و حتی بیشتر و با توجه به اینکه همه داده ها تولید شده قابل استفاده در پروژه های شهر هوشمند نیستند، مشکلاتی نظیر پهنای باند و ظرفیت می تواند به عنوان چالشی در توسعه شهرهای هوشمند به شمار آیند.

با استفاده از این تکنولوژی ها و عملکرد همزمان آنها شهرها هوشمند تر می شوند. با افزایش جمعیت کره زمین، افراد بیشتری در محیط های شهری سکونت خواهند کرد و نیاز به هوشمندسازی شهری بیشتر خواهد شد تا استفاده بهتری از منابع در دسترس زمین صورت پذیرد.

بازدید: 402

برگزاری همایش و نمایشگاه «تهران هوشمند»

برگزاری همایش و نمایشگاه «تهران هوشمند»

مدیرعامل سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری تهران از برپایی نخستین همایش و نمایشگاه «تهران هوشمند» در اسفندماه سال جاری خبر داد.

به گزارش روابط عمومي سازمان فاواي شهرداري تهران، دکتر محمد فرجود گفت: اين رويداد که بر اساس رويکردهاي نوين شهرداري تهران مبني بر حرکت به سمت شهر هوشمند و توسعه نوآوري شهري برگزار خواهد شد به موضوع راهبردي «هوشمند سازي شهر تهران» مي پردازد که مورد تاکيد سند چشم انداز شهر در افق ۱۴۰۴ نيز مي باشد که در آن تهران «شهري هوشمند، دانش پايه و نوآور» تعريف شده است.
او افزود: سازمان فناوري اطلاعات و ارتباطات (فاوا) شهرداري تهران به عنوان متولي راهبري برنامه هوشمند سازي شهر تهران تبيين راهبردها و سياستهاي کلان شهرداري تهران در اين خصوص را با جديت در دستور کار قرار داده و براي اجتناب از فعاليت هاي جزيره اي و پراکنده در اين حوزه و حفظ يکپارچگي و تمرکز، با نظر شهردار محترم تهران «دبيرخانه تهران هوشمند» را راه اندازي مي کند که يکي از فعاليتهاي کليدي آن تدوين و پياده سازي سند راهبردي «تهران هوشمند» است و بدين ترتيب مجموعه فعاليت هاي عملياتي و اجرايي مربوط به شهر هوشمند در تهران انسجام و شتاب جدي خواهد گرفت.
مديرعامل سازمان فناوري اطلاعات و ارتباطات شهرداري تهران ادامه داد: امروز حركت به سمت شهر هوشمند در تهران يك ضرورت اجتناب ناپذير است كه همه ذينفعان شهري شامل شهروندان، کسب و کارها و نهادهاي دلتي و عمومي بايد براي رسيدن به آن همكاري و همياري ويژه اي داشته باشند که در اين ميان نقش شهرداري بسيار کليدي و محوري است.
محمد فرجود تاکيد کرد: در سال هاي اخير اقدامات مختلفي در شهر تهران با موضوع «شهر هوشمند» انجام شده است كه با وجود توفيقاتي كه وجود داشته، اما متاسفانه هيچگاه هدف گذاري و نقشه راه مشخصي براي حرکت به سمت شهر هوشمند و تحقق شعار «تهران هوشمند» وجود نداشته است و تا رسيدن تهران به شهري با استانداردهاي جهاني در اين زمينه فاصله زيادي داريم و فعاليت هاي زيادي در ابعاد گوناگون روي زمين مانده است.
وي با اعلام اين که ايده ها و طرحهاي متعددي تحت عنوان هوشمند سازي تهران مطرح بوده و هست، تأکيد کرد مشکل اصلي در مسير هوشمند سازي تهران، نبود طرح و پيشنهاد نيست بلکه اتفاقا پيشنهادات و طرحهاي بسيار خوبي مطرح هستند، ليکن مشکل اصلي نبود يک ديدگاه جامع و برنامه راهبردي است که اين طرحها در قالب آن معنا پيدا کنند و با يکديگر يکپارچه و هماهنگ باشند و با توجه با محدويتهاي منابع، اولويتهاي آنها معلوم گردد.
او با اشاره به اين که بزودي در يک نشست خبري و با حضور اصحاب رسانه جزئيات همايش و نمايشگاه «تهران هوشمند» تشريح خواهد شد، گفت: تهران بزرگ ترين كلان شهر و پايتخت كشور است و بايد بررسي شود که به عنوان يك شهر نمونه هوشمند در چه جايگاهي قرار دارد و زيرساخت هايش چيست؟ اين كه كدام يك از پازل هاي شهر هوشمند در اين كلان شهر تعريف و اجرا شده است و كدام يك مغفول مانده است؟ و اين كه مسئول هر بخش و متولي كل اين موضوع چه كسي است و سئوالات بسيار ديگري در اين خصوص وجود دارد که جزء اهدافي است كه در اجراي اولين همايش تهران هوشمند به دنبال آن هستيم.
فرجود توضيح داد: اين رويداد در دو روز شامل همايش و نمايشگاه جانبي در مرکز همايش هاي برج ميلاد تهران در روزهاي يک شنبه و دوشنبه ۱۳ و ۱۴ اسفندماه برگزار خواهد شد و بخش هاي مختلفي را در بر مي گيرد، سخنراني هاي کليدي، معرفي فعاليت هاي انجام شده توسط دستگاه هاي اجرايي و شهرداري تهران، برنامه ها و طرح هاي پيش رو براي هوشمندسازي تهران، کارگاه هاي ارايه محصول، خدمات و ميزگردهاي تخصصي از جمله اين بخش هاست.
مديرعامل سازمان فناوري اطلاعات و ارتباطات شهرداري تهران همچنين گفت: برگزاري نمايشگاهي از آخرين محصولات و خدمات مرتبط به شهر هوشمند از ديگر مواردي است که در اين رويداد خواهيم داشت که در دو روز برگزار مي شود و بازديد از آن براي عموم علاقمندان آزاد مي است. همچنين با هدف استفاده از توان شرکت هاي دانش بنيان و جوان در مديريت شهري، بخش ويژه استارت آپ هاي فعال در حوزه شهر هوشمند نيز در بخش ديگري از اين رويداد برگزار خواهد شد که انتظار داريم بتوانيم استارت آپ هاي منتخب را نيز معرفي کنيم.
همايش و نمايشگاه تهران هوشمند، در روزهاي يک شنبه و دوشنبه ۱۳ و ۱۴ اسفندماه سال جاري در مرکز همايش هاي برج ميلاد تهران برگزار خواهد شد و علاقمندان مي توانند جهت کسب اطلاعات بيشتر به  نشاني پايگاه اينترنتي smart.tehran.ir مراجعه کنند.

 

منبع: smart.tehran.ir

بازدید: 117

آموزش مفهوم Multicast در سیستم های نظارت تصویری

آموزش مفهوم Multicast در سیستم های نظارت تصویری

پهنای باند شبکه مهمترین مسئله در سیستم های نظارت تصویری است. با توجه به اینکه پیشرفت های به وجود آمده در کدک های تصویری نظیر smart codec برای h.264 و کدک h.265 منجر به کاهش پهنای باند موردنیاز برای انتقال تصویر شده اند ولی با این وجود در شبکه های بزرگ با تعداد زیادی دوربین همچنان حجم زیادی از دیتای تصویری انتقال داده می شود.

در این مقاله به ساختار اصلی شبکه های multicast می پردازیم و این موضوع که استفاده از آن باعث کاهش پهنای باند می شود را مورد بررسی قرار خواهیم داد و در مورد اینکه در کجا این کاهش اتفاق می افتد و کجا بی تاثیر است بحث خواهیم کرد.

اصول کلی:

به منظور فهم کاربرد multicasting در سیستم های نظارت تصویری لازم است کاربران با اصول کلی آن آشنا شوند. در بیشتر کاربردهای معمول شبکه، استفاده از روش unicast برای انتقال داده ها متداول است. در این روش، دستگاه مبدا، به عنوان مثال یک دوربین IP، به تعداد درخواست های صورت گرفته برای تصویر، کپی های متعددی را به مقاصد ارسال می کند. مهمترین نقص این روش بازده نامناسب آن است. اگر دوربین روی اندازه تصویر ۲Mbps تنظیم شده باشد، زمانی که از سمت چهار سیستم درخواستی برای دریافت تصویر آن صورت بگیرد، پهنای باندی معادل ۸Mbps مورد نیاز است. شکل زیر مفهوم انتقال داده به روش unicast را نشان می دهد:

در انتقال داده به روش multicast، هیچ مسیر مستقیمی بین دستگاه منبع و مقصد یا مقاصد وجود ندارد. دستگاه های مقصد، به عنوان مثال کلاینت های سیستم نظارت تصویر به صورت یک گروه multicast به هم متصل می شوند که یک کپی واحد از استریم ویدئو را دریافت می کند و به هر کلاینت ارسال می شود. بنابراین زمانی که چهار کاربر یک استریم ۲Mbps درخواست می شود فقط پهنای باندی معادل ۲Mbps ،به عوض ۸Mbps در روش unicast ، از شبکه ارسال می شود. در شکل زیر روش انتقال multicast را نشان می دهد:

آموزش مفهوم Multicast در سیستم های نظارت تصویری

کاربرد انتقال multicast در سیستم های نظارت تصویری

 

توانایی multicast به طور معمول برای همه سیستم های نظارتی به عنوان اصل لازم تاکید می شود ولی در عمل چنین چیزی به سادگی اتفاق نمی افتد. در سیستم هایی با تعداد محدود مقصد، به عنوان مثال یک سرور ضبط تصویر و یک یا دو کلاینت مانیتورینگ، استفاده از روش multicast کاهش کمی در پهنای باند شبکه را باعث می شود. در حقیقت این روش موجب صرفه جویی در پهنای باند یک استریم می گردد اما در بیشتر سیستم هایی که شبکه گلوگاه اصلی نیست این مقدار جزیی و قابل چشم پوشی است. در مواردی که بخش های نظارت و ضبط از استریم های جداگانه ای استفاده می کنند، هیچ صرفه جویی در پهنای باند اتفاق نمی افتد، به طوری که هر استریم فقط به یک مقصد ارسال می شود.

با این حال در پروژه های بزرگتر که در آن تعداد دوربین زیادتری توسط کاربران زیادی نطارت می شود، استفاده از روش multicast ضروری است. در شهرداریها یا مراکز کنترل گسترده شهری، به عنوان مثال ممکن است نیمی از کاربران به صورت ۲۴ ساعته در طول هفته به سیستم متصل باشند و نیز کاربران دیگری به صورت گاه و بیگاه به سیستم وصل شوند. همچنین در مواقع بروز بحران استفاده از سیستم به طور طبیعی بالا می رود. بدون در نظر گرفتن روش multicast، یک شبکه اترنت با سرعت ۱۰/۱۰۰ در چنین شرابطی به راحتی دچار اضافه بار می شود.

ترکیب روش های unicast  و  multicast

در برخی موارد، نرم افزارهای نظارت تصویری ممکن است قابلیت دریافت استریم ها به صورت unicast و ارسال آن به صورت multicast  به کلاینت ها را داشته باشند. این توانایی به هنگام استفاده از دوربین هایی که از multicast پشتیبانی نمی کنند نظیر برخی دوربین های wireless  و غیره  راهگشا باشد. در موارد دیگری که کلاینت امکان دریافت به صورت multicast را نداشته باشد، نرم افزار نظارت تصویری ، استریم دریافتی به صورت multicast از دوربین را به صورت استریم unicast  ارسال می کند. هرچند این قابلیت ها در نرم افزارهای نظارت تصویر سطح پیشرفته وجود دارد.

پشتیبانی شبکه

آدرس های IP در سیستم های multicast در کلاس D طراحی شده اند که در محدوده ۲۲۴٫۰٫۰٫۰ تا ۲۳۹٫۲۵۵٫۲۵۵٫۲۵۵ تعریف می شود. در شکل زیر نحوه تنظیمات multicast روی یک دوربین IP نشان داده شده است. بدیهی است که امکانات واقعی و تنظیمات دوربین بر اساس سازنده و نوع دوربین می تواند متفاوت باشد.

آموزش مفهوم Multicast در سیستم های نظارت تصویری

در شبکه های multicast لازم است تمامی تجهیزات از پروتکل IGMP پشتیبانی کنند که نحوه ارتباط و اتصال با گروههای multicast کنترل می کند. این پروتکل معمولا توسط بیشتر تجهیزات پشتیبانی می شود. اکثریت تولید کنندگان دوربین های نظارت تصویری از ارسال تصویر به صورت multicast به خوبی پشتیبانی می کنند. هرچند همه نرم افزارهای نظارت تصویری این قابلیت را ندارند.

شبکه های multicast باعث پیچیدگی مراحل نصب و خطایابی سیستم می شوند. درشبکه های unicast با داشتن اطلاعات و تجربه پایه در زمینه شبکه ها که در آن بیشترین محل توجه دستگاه های مبدا و مقصد هستند و آدرس دهی به آنهاست به راحتی امکان خطایابی وجود دارد. بیشتر تکنسین ها در ارتباط با آدرس دهی دوربین های IP و دستگاه های کلاینت مشکلی ندارند. تنظیمات IGMP که در سمت سوئیچ انجام می گیرد از محدوده توانایی تکنسین های رده پایین فراتر است. همچنین خطایابی به راحتی سیستم های unicast نیست که در آن تنها لازم است ارتباط بین مبدا و مقصد بررسی شود چرا که با وجود گروه های multicast که به صورت جداگانه آدرس دهی شده اند این کار نیاز به دانش و تجربه کافی است. تمام این موارد در کنار این مسئله که اجزای متحرک نظیر دوربین ها، کلاینت ها، سرور ها و سوئیچ ها هریک کاربرد خاص multicast خود را برای اهداف مخصوص دارند منجر به این می شود در سیستم های مبتنی بر multicast لازم است از افراد مجرب و دارای دانش کار با شبکه های multicast بهره برد.

منبع: www.ipvm.com

بازدید: 90

لباس‌ پلیس‌های تهران، خراسان و اصفهان دوربین‌دار می‌شود

لباس‌ پلیس‌های تهران، خراسان و اصفهان دوربین‌دار می‌شود

سردار محمد شرفی در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا با اشاره به سند تحول کلانتری‌ها گفت: سند تحول کلانتری‌ها در سه مقطع کوتاه‌مدت، میان مدت و درازمدت تدوین و مقرر شد؛ ابعاد مختلف کلانتری‌ها در آن در نظر گرفته شود.

او با بیان اینکه یکی از این ابعاد بعد انسانی است، تصریح کرد: بیشترین دغدغه و نگرانی ما در بعد انسانی، توانمندی‌های منابع انسانی و اصلاح رفتارها در کلانتری‌ها و پاسگاه‌ها بود به ویژه در برخی موارد نوع رفتار برخی از نیروها در کلانتری‌ها و پرسنل با مردم مورد نقد بود.

رییس پلیس پیشگیری ناجا خاطرنشان کرد: یکی از برنامه‌های کمیته منابع انسانی در جهت اصلاح رفتارها و توانمندی نیروی انسانی بود و برنامه‌ریزی لازم در این زمینه انجام شد، همچنین قرار شد؛ میزان انگیزش کارکنان و میزان افزایش دانش و مهارت کارکنان در این برنامه‌ها در نظر گرفته شود.

سردار شرفی با اشاره اینکه در این برنامه کلانتری‌هایی به عنوان کلانتری هدف اتتخاب شد، گفت: از میان کلانتری‌های سراسر کشور ۲۶۰ کلانتری به عنوان کلانتری هدف انتخاب شد. بیش از ۵۳ درصد مردم به این کلانتری‌ها مراجعه می‌کنند و مقرر شد برای جمعیت این کلانتری‌ها که بیش از ۲۳ هزار نفر است کلاس‌ها و دوره‌های تعالی رفتار برگزار شود.

او ادامه داد: این کلاس‌ها از سال جاری شروع شده و هدف گذاری کردیم تا شش ماه اول سال ۹۷ این ۲۳ هزار نفر تحت پوشش کامل این دوره‌ها قرار بگیرند.

رییس پلیس پیشگیری ناجا همچنین درباره دوربین البسه پلیس نیز گفت: استفاده از این دوربین‌ها در بیشتر نقاط دنیا مرسوم است و ما با دو هدف این کار را انجام دادیم هدف اول ثبت صحنه‌های وقوع جرائم به صورت مستند و مصور بود، چراکه در بیشتر مواقع مشکلاتی در این زمینه پیش می‌آمد و برخی مدعی می‌شدند که واقعیت آن چیزی نیست که پلیس در گزارش بیان کرده است از همین رو به دلیل رعایت حقوق شهروندان این کار انجام شد.

سردار شرفی خاطر نشان کرد: بحث دیگر نظارت داخلی برعملکرد ماموران بود، چراکه هر جا دوربین است عملکرد نیز کنترل شده است.

او با بیان اینکه طرح استفاده از دوربین در لباس ماموران نیروی انتظامی بسیار موفق بوده، خاطرنشان کرد: نظر براین است که این طرح توسعه پیدا کند و ما در سه استان تهران بزرگ، اصفهان و خراسان به صورت پایلوت این طرح را اجرا کردیم و انشالله هرچقدر بتوانیم اعتبار برای آن در نظر بگیریم و برای آن تخصیص پیدا کند این طرح را توسعه می‌دهیم.

رییس پلیس پیشگیری خاطر نشان کرد: استفاده از دوربین‌های البسه پلیس برای ما، مردم و هم قضات مثمرثمر بوده است.

 

منبع : www.ilnanews.com

بازدید: 118

آموزش نحوه اتصال دوربین های IP به سیستم نظارت تصویری VMS

آموزش نحوه اتصال دوربین های IP به سیستم نظارت تصویری VMS

در این مقاله، ما مبانی اتصال دوربین های IP به سیستم های VMS را مطرح خواهیم کرد. مهمترین روش ها عبارتند از:

  •  آنالوگ و IP
  • RTSP
  • یکپارچه سازی به طور مستقیم
  • روش های استاندارد ONVIF/PSIA
  • یکپارچه سازی پیشرفته – کنترل PTZ، دوربین های پانورامیک
  • عملگرهای پیشرفته که پشتیبانی نمی شوند
  • روش های Unicast و Multicast
  1. آنالوگ و IP

    دوربین های آنالوگ، بر خلاف IP، قبل از اینکه بتوان تصویر آنها را توسط VMS ضبط کرد ، باید به صورت رمزگذاری شده و دیجیتال تبدیل شوند. این کار با استفاده از دستگاه های رمزگذار یا ضبط کننده های ترکیبی انجام می شود. هنگامی که دوربین های آنالوگ به دستگاه های Encoder متصل می شوند، رفتاری مشابه با دوربین های IP بر روی آنها اعمال می شود.با این حال، هنگامی که دوربین های آنالوگ به ضبط کننده های ترکیبی متصل می شوند، خروجی ویدئویی آنها مستقیما ضبط می شوند و یک اتصال ساده تر را فراهم می کنند.

    برای اتصال دستگاه های رمزگذار آنالوگ یا دوربین های IP، یکی از سه روش زیر معمولا به کار گرفته می شود:

    – RTSP
    – یکپارچه سازی به طور مستقیم
    – با استفاده از روش های استاندارد

  2. RTSP

    با اینکه استفاده از این پروتکل کمتر متداول است ولی بیشتر از همه روش ها شناخته شده است. RTSP یک استاندارد واقعی مبتنی بر پروتکل پخش تصویر است که به غیر از سیستم های نظارت تصویری در بسیاری از کاربردهای تصویری وابسته به شبکه نیز استفاده می شود. به دلیل استفاده گسترده و نیز پیشرفت آن، می تواند تقریبا هر دوربین IP را به اکثر VMS ها متصل کند. تنها لازم است آدرس rtsp  دوربین مشخص باشد و نرم افزار VMS از ورودی RTSP پشتیبانی کند. با این حال پروتکل RTSP تنها تصویر را در اختیار ما می گذارد و امکان تغییر در مشخصات تصویر نظیر رزولوشن و نرخ فریم در سمت VMS و یا کنترل PTZ و غیره را میسر نمی سازد. به همین دلیل، از این روش بیشتر به عنوان آخرین راه حل برای اتصال دو سیستم غیرقابل انطباق استفاده می شود.

     

  3. یکپارچه سازی مستقیم

    یکپارچه سازی مستقیم بین یک سازنده دوربین IP و یک توسعه دهنده VMS رایج ترین و قابل اطمینان ترین وسیله ارتباطی است  که در آن دو طرف اطلاعات فنی را به اشتراک می گذارند و با یکدیگر همکاری می کنند تا اطمینان حاصل شود که یکپارچه سازی به درستی کار می کند.محدودیت هایی که باید به خاطر داشت عبارتند از:

    – هزینه زیاد و زمان بر بودن:
    توسعه دهندگان VMS اغلب نسبت به ایجاد یکپارچه سازی با دوربین های IP جدید یا مدل هایی که حجم فروش کمتری دارند، بی میل هستند. به این ترتیب، در حالی که تقریبا همه فروشندگان VMS از یکپارچگی مستقیم با برخی از تولید کنندگان دوربین های IP پشتیبانی می کنند، تنها تعداد کمی از آنها از همه دوربین های IP موجود پشتیبانی می کنند.

    – تغییرکردن مدل های دوربین:
    فقط به این دلیل که VMS از یک مدل سازنده خاص پشتیبانی می کند، به این معنی نیست که آنها از تمام مدل های دوربین یک تولید کننده پشتیبانی می کنند. کاربران باید با دقت بررسی کنند که VMS مدل موردنظرشان را پشتیبانی می کند و نه فقط تولید کننده به طور کلی.

    – تفاوت در میزان پشتیبانی از دوربین:
    فقط به این خاطر که یک VMS با یک مدل سازنده دوربین سازگار است، به این معنی نیست که کنترل و تنظیم هر نوع عملکرد در آن دوربین را پشتیبانی می کند. معمولا زیرمجموعه ای از عملکردهای پایه دوربین با VMS یکپارچه می شود و در صورت نیاز باید بقیه موارد بررسی شوند.

  4. استانداردهای ONVIF و PSIA

    از سال ۲۰۰۸، استفاده از استانداردها برای ساده سازی و گسترش یکپارچه سازی دوربین های IP و VMS روند بزرگی بوده است. به جای اینکه با تک تک دوربین ها برای یکپارچه سازی و اضافه شدن در سیستم VMS زمان و هزینه صرف شود از استاندارد عمومی استفاده می شود. از بین دو استاندارد ONVIF و PSIA، استاندارد ONVIF توانست با محبوبیت و گسترش زیاد خود رقیب را به کناری نهد.
    در حالی که ONVIF یک استاندارد واقعی نیست، و توسط یک سازمان استاندارد، در  سیستم های نظارتی مبتنی بر IP، تصویب شده است و  با حمایت بزرگترین تامین کنندگان در این حوزه و پذیرش بیش از ۱۰۰ تولید کننده، به عنوان استاندارد “واقعی” عمل می کند. ONVIF یک روش نسبتا قابل اعتماد برای اتصال اکثر دوربین ها به اکثر سیستم های VMS برای جریان ویدئو و کنترل توابع اساسی مانند نرخ فریم و رزولوشن است. با این حال، ویژگی های پیشرفته تر مانند ورودی و خروجی دوربین، PTZ و تشخیص حرکت هنوز به طور معمول از مشکلات این یکپارچه سازی رنج می برند. ONVIF در واقع از RTSP استفاده می کند اما مکانیسم های بیشتری را برای کنترل و پیکربندی دوربین های IP اضافه می کند.

     

  5. یکپارچه سازی پیشرفته – کنترل PTZ و دوربین های پانوراما

    کنترل PTZ های مکانیکی و یا حذف ویدئو از پانورامیک دو کنترل پیشرفته است که اغلب توسط ارائه دهندگان سیستم های VMS به طور کامل پشتیبانی نمی شود، زیرا منجر به افزایش قابل توجه در زمان و پیچیدگی یکپارچه سازی سیستم ها می شود.پشتیبانی از این موارد مطمئنا وجود دارد، اما مقدار آن می تواند در بین ارائه دهندگان سیستم VMS بسیار متفاوت باشد.

     

  6. عملگرهای پیشرفته که پشتیبانی نمی شوند

    در حالی که دوربین های IP ده ها گزینه تنظیمات را ارائه می دهند، معمولا فقط تعداد انگشت شماری از آنها ممکن است از طریق VMS پیکربندی / اصلاح شوند. به عنوان مثال پوششهای حریم خصوصی، تنظیمات روز / شب، سرعت شاتر و بسیاری موارد دیگر باید با اتصال مستقیم به دوربین انجام شود. بعضی از VMS ها اجازه انجام تنظیمات بیشتر را می دهند اما این امر نسبت به ارائه دهنده VMS و سازنده IP دوربین ممکن است تغییر کند.

  7. روش های Unicast و Multicast

    به طور عمده، دوربین های IP با استفاده از تکنیک Unicast برای اتصال به سیستم های VMSطراحی شده اند که در آن یک جریان تصویر واحد به یک ضبط کننده واحد ارسال می شود. با این حال، گاهی اوقات دوربین های IP از روش چندپخشی Multicast استفاده می کنند تا به راحتی ارتباطات با چند ضبط کننده یا مشتریان زنده را برقرار سازند.

 

منبع: www.ipvm.com

بازدید: 64

پنج روند اصلی توسعه فناوری سیستم های نظارت تصویری در سال ۲۰۱۸

پنج روند اصلی توسعه فناوری سیستم های نظارت تصویری در سال ۲۰۱۸

صنعت نظارت تصویری با توسعه روزافزون خود در زمینه های مختلف باعث شده است تا مشاوران پروژه ها، تامین کنندگان و کاربران نهایی برای همگام شدن با آخرین پیشرفت های تکنولوژی با چالش روبرو شوند. با ایجاد و توسعه تکنولوژی های پیشرو نظیر اینترنت اشیا و راه حل های مبتنی بر فضاهای ابری، دوربین ها به عنوان  هسته اصلی سیستم های تصویربرداری باقی می مانند. تطبیق دادن قابلیت های دوربین و عملکرد آن با نیازهای کاربران یکی از مهمترین دغدغه های سازندگان دوربین های نظارت تصویری است. به همین دلیل تولیدکنندگان دوربین با معرفی مدل های مختلف با محدوده وسیعی از عملکرد و وضوح تصویر سعی در پوشش نیاز مشتریان را دارند.

با دقت در خط توسعه سیستم های نظارتی می توان پنج روند اصلی توسعه سال ۲۰۱۸ را در این صنعت شناسایی کرد که عبارتند از

  • تکنولوژی ۴K HDVCI
  • دوربین های با چند سنسور
  • تکنولوژی ePoE
  • کدک H.265
  • دوربین های با قابلیت PTZ توسعه یافته

در ادامه با هریک از این موارد به طور خلاصه آشنا می شویم

– تکنولوژی ۴K HDVCI

بسیاری از سیستم های نظارتی که امروزه استفاده می شوند بر روی زیرساخت های کواکسیال که در شرایط خوب قرار می گیرند، ساخته شده اند اما برای وضوح و عملکرد پایین تر از سیستم های آی پی موجود طراحی شده اند. اولین گزینه این است که به یک زیرساخت مبتنی بر شبکه  بر اساس کابل کشی ارتقاء داده شود، اما همانگونه که می دانید، پراکندگی و جایگزینی کل زیرساخت سیستم تقریبا همیشه یک پروژه خرابکارانه و پر هزینه است.
گزینه دوم این است که دوربین های جدید IP را با آداپتورهای EoC (Ethernet over Coax) و گیرنده ها بکار ببرند، اما خرید سخت افزار اضافی نیز می تواند هزینه ها را افزایش دهد.
سومین گزینه ی در حال ظهور برای ارتقاء به تصویربرداری HD بر روی کواکسیال نصب شده، استفاده از تکنولوژی ویدئو با کیفیت بالا کامپوزیت (HDCVI)”High Definition Composite Video Interface” است.
دوربین های HDCVI برای ضبط تصاویر با وضوح ۷۲۰p، ۱۰۸۰p، ۴MP و حتی ۴K با قابلیت اتصال با کابل کواکسیال استاندارد طراحی شده اند. علاوه بر استفاده از سرمایه گذاری های موجود در زیرساخت سیستم فعلی، دوربین های HDCVI امکان انتقال تصویر HD را تا ۱۲۰۰ متر بدون تکرار با مزایای هزینه پایین و عملکرد قوی فراهم می کند.

شاید مهمتر از همه، با توجه به افزایش و پیشرفت حملات سایبری، دوربین های HDCVI به هیچ یک از خطرات فضای سایبری در ارتباط با دوربین های IP حساس نیستند و نیازی به اقدامات حفاظتی بیشتری برای حفاظت از شبکه ندارند. اتصالات فیزیکی معمول بین دوربین ها، DVR ها و دیگر اجزای سیستم از هک کردن احتمالی یا سایر تهدیدات سایبری برای سیستم های HDCVI جلوگیری می کند.

– دوربین های با چند سنسور

دوربین های سنسور چندگانه ممکن است مهمترین روند سیستم های نظارتی از زمان ورود دوربین های IP به بازار نظارت تصویری حرفه ای باشد.  دوربین هایی با چند سنسور، و در حال حاضر دوربین های چند سنسور چند جهته، به عنوان ابزاری برای پوشش وسیع منطقه با کاهش چشمگیر هزینه و بدون ایجاد حساسیت به کیفیت تصویر به شمار می آید.

دوربین های چند سنسور، با تنظیمات  مشابه دوربین های IP و HDCVI پوشش مشابهی را که معمولا توسط چندین دوربین استاندارد ارائه می شوند را در اختیار می گذارد. این امر به طور کلی هزینه های کلی نسبت به نصب، کابل کشی و الزامات زیربنایی و تعمیر و نگهداری را کاهش می دهد. دوربین های چند سنسوری نیز به سرعت در حال پیشرفت هستند تا ویژگی های نوآورانه و کارایی بهینه را داشته باشند. به عنوان مثال، یک دوربین چند حسگر با دوربین PTZ ساخته شده است که در بازار موجود است – راه حل نهایی تصویربرداری یکپارچه.

– تکنولوژی ePoE

تکنولوژی Enhanced Power over Ethernet (ePoE) راه حل جدیدی برای انجام انتقال اطلاعات بین دوربین های IP و سوئیچ های شبکه و به طور کلی از ابتدا تا انتها در مسافت های طولانی ارایه می دهد. ePOE امکان طراحی سیستم نظارتی انعطاف پذیرتری را فراهم می کند، قابلیت اطمینان را بالا می برد و هزینه ساخت و ساز و سیم کشی را کاهش می دهد. این تکنولوژی بیشترین استفاده برای نظارت بر محل های بزرگ مانند انبار، پارک ها، پردیس ها، پارکینگ ها، و استادیوم ها و عرصه ها را داراست که در آن مکان های دوربین ممکن است از مرکز کنترل دور باشند.

در حالی که یک رویکرد معمول اضافه کردن تکرار کننده ها برای گسترش فاصله انتقال است، ePoE توانایی انتقال داده ها را تا ۸۰۰ متری با استفاده از کابل اترنت Cat5 معمولی فراهم می کند. این قابلیت، نصب سیستم را ساده می کند، زیرا تنها یک کابل از طرف سیستم به هر دوربین نیاز دارد، که در نتیجه هزینه های نصب و نگهداری پایین تر است.

علاوه بر این، برخی از طراحان سیستم، دستگاه های ePoE را به عنوان راهی برای پشتیبانی از تغییر آنالوگ به صورت یکپارچه به IP با انتقال دور برد در نظر می گیرند. در این راهکار از کابل کواکسیکال برای یکپارچه سازی دوربین های IP مبتنی بر ePoE با مبدل های Ethernet over Coax (EoC) برای یک راه حل مبتنی بر فقط IP استفاده می شود. این روش یک راه حل ساده و موثر است که به عنوان یک روش plug – and – play می تواند مطرح باشد و منجر به کاهش هزینه های ارتقا از آنالوگ به IP می شود.

– کدک های توسعه یافته H.265

اگر چه فشرده سازی H.265 هنوز در بازار سیستم های نظارتی کاملا جدید است، فروشندگان نسخه های پیشرفته ای ارائه می دهند که منجر به بهبود عملکرد آنها در کاربردهای نظارتی می شود. فن آوری فشرده سازی H.265 پیشرفته می تواند تا کاهش ۸۰ درصد در میزان پهنای باند و ذخیره سازی در مقایسه با فشرده سازی H.264 استاندارد فراهم کند. سیستم هایی که از کدکهای فشرده سازی پیشرفته H.265 استفاده می کنند، استفاده از پهنای باند را از طریق محدود کردن انتقال داده های بی فایده و غیر مهم هر جا که امکان پذیر است، کاهش می دهد. در نتیجه، ویدیو با کیفیت بالا بدون ایجاد ترافیک بیش از حد در شبکه یا افزایش بار دستگاه های ضبط کننده ثبت می شود. صرفه جویی کلی در پهنای باند نیز باعث می شود که سیستم ها با دوربین های با وضوح بالاتر و یا با دوربین های بیشتر استفاده شوند.

– دوربین های PTZ با قابلیت های توسعه یافته

دوربین های PTZ همچنان به طور گسترده ای برای برنامه های کاربردی مورد استفاده قرار می گیرند که نیاز به ردیابی زمان واقعی افراد یا وسایل نقلیه دارند، و با تکنولوژی های تصویربرداری جدید در عوامل کوچکتر و سریع تر شکل گرفته اند. با این حال، حرکت مداوم که PTZ به طور ذاتی لازمه این نوع دوربین است، پهنای باند بیشتر از دوربین های ثابت  را نیاز دارد.دوربین جدید PTZ با رزولوشن ۲MP و  با فشرده سازی H.265 ترکیب کاملی از رزولوشن و پهنای باند را ارائه می دهد.

بازدید: 47