راهنمای تنظیمات bitrate در دوربین های IP

راهنمای تنظیمات bitrate در دوربین های IP

برخلاف دوربین های آنالوگ، در دوربین های IP‌ لازم است کاربر برای انتقال ویدئو مقدار بهینه را با توجه به پهنای باند شبکه انتخاب کند. بر این اساس به عنوان مثال برای تبادل اطلاعات با نرخ ۱ مگابایت در ثانیه، لازم است مقدار bitrate‌ معادل ۸ مگابیت در ثانیه تنظیم گردد. به طور کلی هرچه مقدار bitrate بیشتر شود کیفیت تصویر بهتر می گردد، ولی با توجه به محدودیت پهنای باند شبکه و همچنین مقدار ظرفیت ذخیره سازی، انتخاب یک مقدار متناسب bitrate، برای ایجاد تعادل در کیفیت تصویر از یکسو و پهنای باند شبکه و ظرفیت ذخیره سازی از سوی دیگر یک اصل اساسی است. در این مقاله توصیه می شود حالت های مختلف متغیرهای تظیمات دوربین به ویژه bitrate تغییرداده شود و در راستای یک خروجی بهینه، تنظیمات دوربین نهایی گردد. همچنین مقادیر داده شده در این مقاله برای یک stream دوربین تعریف شده اند و چنانچه بخواهید stream‌ دیگری از دوربین را تعریف کنید لازم است به صورت جداگانه برای آن هم این مراحل انجام پذیرد. همچنین قبل از انجام این کار از اینکه دوربین چند stream را پشتیبانی می کنید اطمینان حاصل کنید.

در جدول زیر مقادیر توصیه شده برای bitrate ‌در رزولوشن های مختلف و در حالت H.264/MPEG نشان داده شده است.

مقادیر پیشنهادی جدول بالا برای کدک H.264(MPEG) ‌و تعادل بین کیفیت تصویر و bitrate یک کانال تصویر از دوربین در شرایط نور روز تهیه شده اند. اگر مسائلی نظیر پهنای باند شبکه یا عملکرد سرور و یا حالت چندکانال تصویر را بخواهیم استفاده کنیم لازم است از  framerate‌ وbitrate‌ پایین استفاده کنیم.

زمانی که از دوربین های تحت شبکه چرخان (network speed dom cameras) در حالت چرخش مداوم استفاده شود، توصیه می شود مقدار bitrate ‌تا حدود حداکثر ۵۰ درصد بالاتر در نظر گرفته شود تا پاسخگوی شرایط چرخش تصویر باشد.

فرض اندازه frame  برای کدک MJPEG در جدول زیر بر اساس میزان پیچیدگی و شلوغی صحنه مقابل دوربین انجام گرفته است. برای رزولوشن هایی غیر از D1، اندازه frame بر رزولوشن را می توان از حاصلضرب یک ضریب متناسب با اختلاف رزولوشن D1 به دست آورد. فایل MJPEG به صورت frame by frame ایجاد می شود. اندازه هر frame به صورت مستقیم به میزان پیچیدگی و شلوغی صحنه بستگی دارد.

دوحالت Bitrate‌ را می توان روی تنظیمات دوربین پیاده کرد. در صورتی مقدار آن ثابت در نظر گرفته شود (CBR) به طور کلی چندان توصیه نمی شود چرا که برای تمام صحنه ها و پیچیدگی ها یک مقدار bitrate  در نظر گرفته می شود که مناسب نیست. استفاده از این روش جز در مواردی که دلیل موجه داشته باشد توصیه نمی شود. درحالی که تنظیم دوربین برای نرخ bitrate ‌متغیر (VBR) می تواند برای تمامی صحنه ها کیفیت مناسبی ارائه دهد. گرچه استفاده از روش (VBR)‌ توان پردازشی بیشتری را مصرف می کند و این موضوع باید در طراحی سیستم سخت افزاری مورد توجه قرار گیرد.

برای پیوستن به کانال شیردال کلیک کنید:

@sheerdaal

آدرس سایت اینترنتی شرکت پردازش تصویر کمان

www.kaman.ir

https://www.unifore.net/ip-video-surveillance/simple-guide-of-ip-camera-bitrate-setting.html

بازدید: 130

چهار مزیت اصلی دوربین های تحت شبکه نسبت به دوربین های آنالوگ

چهار مزیت اصلی دوربین های تحت شبکه نسبت به دوربین های آنالوگ

دوربین های نظارتی به عنوان یکی از اصلی ترین موارد توسعه در سال های اخیر به سیستم های امنیتی اضافه شده اند. در این میان همگام با تغییر بسیاری از سیستم ها از آنالوگ به دیجیتال، دوربین های نظارت تصویری آنالوگ هم رفته رفته با نمونه های تحت شبکه و دیجیتال جایگزین می شوند. از مهمترین مزیت های سیستم های دیجیتال می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱- رزولوشن تصویر

تمام دوربین های آنالوگ از استاندارد NTSC که مربوط به سال ۱۹۵۰ است، استفاده می کنند. بدون توجه به ادعای هر شرکت سازنده دوربین های آنالوگ تمام دوربین ها از این استاندارد برای انتقال و ضبط تصاویر استفاده می کنند. این مسئله به عنوان یک محدودیت گریزناپذیر است. درحالی که دوربین های تحت شبکه محدوده وسیعی از رزولوشن را برای انتقال، ضبط یا هر کاربرد دیگری را پوشش می دهند. به عنوان مثال یک دوربین IP با رزولوشن ۱٫۳MP ( که رزولوشن نسبتا پایینی است) به طور تقریبی در حدود ۴ برابر یک دوربین آنالوگ وضوح تصویر دارد.

۲- توسعه پذیری بهتر و آسان تر

به طور معمول یک دوربین آنالوگ از یک کابل کواکسیکال برای انتقال تصویر به یک ضبط کننده VHS استفاده می کند که از طریق آن در یک نوار ویدئویی یا یک DVR ضبط می شود. هر دستگاه DVR از تعداد محدود پورت پشتیبانی می کند و در صورت نیاز به توسعه و افزایش دوربین ها باید یک دستگاه DVR دیگر تهیه شود. در حالی که در سیستم های تحت شبکه این موضوع بدون مشکلی و تنها با اضافه کردن دوربین در سرور VMS انجام می گیرد. همچنین نیاز به کابل کشی از دوربین به DVR به طور کامل منتفی خواهد بود و تنها لازم است دوربین به نزدیک ترین سوئیچ شبکه متصل گردد.

۳- نصب و راه اندازی ساده

به طور کلی دوربین های تحت شبکه به شرط آماده بودن بستر شبکه، به راحتی نصب و راه اندازی می شوند. حتی دوربین های plug and play در بازار ارائه شده اند که در حد راه اندازی وب کم کامپیوتر عمل می کنند. در دوربین های آنالوگ نیاز بود برای هر دوربین کابل جداگانه ای تا دستگاه ضبط دیجیتال DVR کشیده شود. نیاز به کابل جداگانه برای تغذیه الکتریکی دوربین و نیز همچنین در صورت استفاده از دستورات PTZ نیاز به یک کابل دیگر به این منظور خواهد بود. در صورتی که در دوربین های تحت شبکه تمام این موارد تنها با یک کابل انجام می گیرد.

۴- آنالیزهای تصویری

در سیستم های نظارت تصویری آنالوگ، مانیتورینگ به صورت ۲۴ ساعته انسانی انجام می شود تا اگر اتفاقی بیافتد کاربر بتواند آن را ثبت و پیگیری کند. این کار بسیار زمانبر است و هزینه زیادی می طلبد همچنین به دلیل اینکه توسط کاربر انجام می گیرد خطای زیادی دارد. در سیستم های تحت شبگه می توان با تعریف نرم افزاری و تنها با یک دستورالعمل، سیستم را نسبت به وقایع و رویداد های خاصی حساس تعریف کرد تا در صورت بروز هرگونه وضعیت خارج از نرمال، آن رویداد ثبت شده و در سیستم یک هشدار تعریف شود. در چنین حالتی علاوه بر دقت و سرعت بالا، پیگیری های بعدی نیز آسانتر خواهد شد. مواردی نظیر تشخیص چهره، عبور ازخط، تشخیص متحرک، اشیا گمشده و غیره به عنوان آنالیزهای تصویری در سیستم های تحت شبکه قابل ارائه هستند.

بازدید: 32