راهنمای کاربرد شبکه های Wireless در سیستم های نظارت تصویری (قسمت اول)

راهنمای کاربرد شبکه های Wireless در سیستم های نظارت تصویری (قسمت اول)

شبکه های wireless از جایگاه ویژه ای در سیستم های نظارت تصویری برخوردار هستند، ولی دانستن مفهوم درست طراحی، انتخاب تجهیزات، ارتباطات و دیگر عوامل تاثیرگذار بر عملکرد کل سیستم پیچیده و نیازمند دانش کافی است.  در این مقاله مفهوم شبکه های wireless برای سیستم های نظارت تصویری به اجزای اصلی آن تقسیم شده و در مورد هرکدام توضیحات لازم ارائه خواهد شد.

به طور کلی اجزای اصلی شبکه های wireless به این صورت تقسیم بندی شده است:

  • توپولوژی: PTP – PtMP – Mesh
  • آنتن ها: داخلی و خارجی
  • آنتن ها: چند جهته و یک جهته
  • آنتها و بهره
  • افت در مسیر فضای باز Free Space Path Loss
  • فرکانس های شامل محدوده های تحت پوشش و خارج از آن
  • امواج MIMO
  • طراحی پهنای باند
  • محدوده انتقال
  • محصولات wireless اختصاص یافته به حوزه نظارت تصویری
  • تعمیر و نگهداری
  • میزان مصرف توان

در ادامه به بررسی هرکدام از این موارد می پردازیم:

– توپولوژی

به طور کلی سه نوع توپولوژی اصلی در شبکه های wireless مورد استفاده در سیستم های نظارت تصویری وجود دارد که بر اساس اینکه دوربین ها چگونه و در کجا مورد استفاده قرار گرفته اند تعریف شده اند و به صورت زیر است:

۱- نقطه به نقطه

۲- یک نقطه به چند نقطه

۳- مش

  • روش نقطه به نقطه Point to Point

اولین و پرکاربردترین روش استفاده از ارتباط نقطه به نقطه (PtP) بین لینک های wireless است. در شبکه های PtP یک فرستنده ساده در محل وسیله به یکی گیرنده ساده در شبکه نظارت تصویری متصل می گردد. لینک های PtP در دو حالت عمده زیر مورداستفاده قرار می گیرد:

-ارتباط دوربین ها: در بیشتر اوقات ارتباط PtP برای متصل کردن دوربین های یک محل ( نظیر یک قسمت از پارکینگ) به سیستم نظارت تصویری استفاده می شود.

–  Wireless backhaul: در این حالت از روش PtP برای ارتباط دو ساختمان باهمدیگر یا یک مرکز با چند نقطه به یک نقطه دیگر شبکه استفاده می شود.

آنتن های یک جهته بیشتر اوقات برای کاربردهای PtP استفاده می شود که امکان پوشش چندین مایل را دارند. همچنین با دارابودن امکان چندین فرکانس متفاوت از ۹۰۰MHz تا ۲٫۴GHz و ۵٫۸GHz و بالاتر را می توانند رنج وسیعی را پوشش  دهند.

  • یک نقطه به چند نقطه: Point to MultiPoint

در لینک های وایرلسی که یک نقطه را به چندین نقطه مرتبط می کند؛ یک فرستنده به عنوان ایستگاه مرکزی عمل کرده و به شبکه اصلی وصل می شود و ارتباطات مختلف را انتقال می دهد. پیام های استفاده شده در روش PtMP در بیشتر اوقات مشابه روش PtP است، گرچه برخی تولیدکنندگان از پیام های خاصی برای ایستگاه مرکزی  استفاده می کنند تا زمانی که تعداد زیادی کلاینت به آنها وصل می شود بتوانند از نرخ داده بالاتری استفاده کنند.

PtMP در کاربردهایی که چندین دوربین لازم است در اطراف یک منطقه نصب شوند و نمی توان از ارتباط کابلی استفاده کرد و در آن هر دوربین سیگنال های خود را به ایستگاه مرکزی ارسال می کند. محدوده استفاده از این سیستم ها از نظر اندازه می تواند از چند دوربین در یک محوطه پارکینگ اتومبیل تا سیستم های نظارت شهری پیچیده که در آن دوربین ها به صورت خوشه ای توسط PtMP به هم مرتبط می گردند.

ایستگاه های مرکزی PtMP به طور معمول از آنتهای چند جهته و یا دوربین های با محدوده وسیع پوششی (نظیر سکتورها) استفاده می کنند و بر اساس اینکه دوربین در تمام جهت ها یا یک جهت خاص باشند انتخاب می شود.

  • مش ها Mesh

در یک شبکه مش، هر نقطه وایرلس به دو یا چند نقطه دیگر از شبکه مرتبط است و بیش از یک مسیر برای ترافیک شبکه وجود دارد. اگر یک لینک ارتباطی به هر دلیل دچار مشکل یا قطعی گردد، اطلاعات از طریق مسیر دیگری منتقل می گردد و به این ترتیب احتمال از دست دادن دیتا کاهش می یابد. با این حال چنانچه پیش بینی می شود چنین چیزی رخ دهد، حتما در طراحی مش بایستی مدنظر قرار گیرد.

به طور معمول ارتباطات از طریق mesh ها گرانتر از مدل های مبتنی بر PtP و PtMP به نظر می رسدو همچنین زمان بیشتری  برای بهسازی و نصب لازم دارند. به خاطر این افزایش هزینه، چنین کاربردی بیشتر در سیستم های نظارت شهری دیده می شود.

بازدید: 145

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *