کاربرد سیستم های نظارت تصویری در کسب و کارهای کوچک

کاربرد سیستم های نظارت تصویری در کسب و کارهای کوچک

به طور معمول در کسب و کارهای کوچک مدت زمان بیشتری در محیط کار سپری می شود. تمام تلاش برای موفقیت مجموعه توسط کارکنان رقم زده می شود که تعداد کمی هستند. به دلیل محدودیت های ذاتی کسب و کارهای کوچک اغلب تعطیلات مشخصی ندارند و مجبور می شوند در محل کار حاضر شوند. و نیز در صورت تعطیلی مجموعه همواره نگران مجموعه خود در برابر حوادثی نظیر سرقت، خرابکاری و غیره هستند. با توجه به میزان خسارت این اتفاق می تواند به یک شرکت کوچک کسب و کار ضربه مهلکی وارد شود. بر این اساس یک سیستم امنیتی حرفه ای می تواند از بروز مشکلاتی از این دست در کسب و کارهای کوچک جلوگیری کند.

سیستم نظارت تصویری برای کسب و کار کوچک

یک فناوری مطلوب که می تواند تا حدود زیادی منجر به افزایش امنیت و آسودگی خاطر صاحبان سرمایه گردد استفاده از سیستم های نظارت تصویری است. برخی مدیران با تصور اینکه پیاده سازی یک سیستم نظارت تصویری هزینه بر است در برابر نصب آن مقاومت از خود نشان می دهند ولی آمارها نشانگر کاهش محسوس نرخ سرقت و خرابکاری در مجموعه هایی است که از حداقل یک سیستم نظارت تصویری استفاده کرده اند. با استفاده از سیستم های کم هزینه ولی با کیفیت مطلوب این امر امکان پذیر خواهد بود. با نصب دوربین و کابل کشی و اتصال آنها به سیستم ضبط تصاویر یک سیستم نظارت تصویر اولیه در اختیار کاربر قرار می گیرد. هرچند در موارد پیشرفته با یک سیستم ارتباط از راه دور امکان مشاهده و نظارت در هر نقطه توسط گوشی همراه و یا تبلت  فراهم می شود. در دنیایی که گوشی های همراه کارکردی به جز تنها ارتباط تلفنی پیدا کرده اند و از طریق آنها می توان به ایمیل ها پاسخ داد و یا موارد مربوط به بانک و حساب های بانکی را کنترل کرد، یکی سیستم نظارت تصویری نیز به سادگی امکان اضافه شدن به قابلیت های موبایل را داراست. با مزیت قیمت رقابتی برای راه حل های بر پایه نظارت تصویری، صاحبان کسب و کارهای کوچک امکان نظارت در هر زمان و مکانی بر زیرمجموعه خود را خواهند داشت.

پایش و نظارت دایمی بر وقایع مهم

با بهره گیری از یک سیستم نظارت تصویری مناسب با پوشش کافی، به هنگام رخ دادن یک اتفاق ، مدیر یا صاحب کسب و کار می تواند به راحتی با بازبینی ویدئو های موجود از کم و کیف ماجرا خبردار شود. به عنوان مثال چنانچه چیزی در قسمت فروشگاه ناپدید گردد، با بازبینی ویدئوها می توان به صورت دقیق به چگونگی ماجرا، زمان و … پی برد.

سیستم های نظارت تصویری همچنین می توانند از منظر مسئولیت پذیری ارزشمند باشند. ادعاهای لغزش و سقوط غیر معمول نیست، اما در بسیاری از موارد به نظر می رسد اشتباه است.خوشبختانه، دوربین ها می توانند ویدیوهایی را ارائه دهند که ادعا را پشتیبانی و یا رد کنند.بدون داشتن تصویر، چنین حوادثی ممکن است برای کسب و کارهای کوچک هزینه داشته باشد.

ضبط تصاویر برای تایید حوادث

مثال دیگر به مواردی مربوط است که در آن مشتری ادعا می کند مقدار وجهی که از صندوق دریافت کرده کمتر از مبلغ واقعی است. در چنین مواقعی صاحب فروشگاه یا صندوقدار مجبور به شمارش دوباره وجه صندوق و توسل به راه حل های دیگر باشد فقط با بازبینی تصویر دوربینی که بالای صندوق نصب است می تواند به صحت ماجرا پی ببرد.همچنین برای صحت از ورود و خروج کالا نیز می توان از سیستم نظارت تصویری بهره برد.

 

گوشی های هوشمند برای نظارت از راه دور

صاحبان کسب و کار به طور معمول در مواقعی که خارج از محل کار خود هستند استرس وقوع سرقت و خرابکاری را در مجموعه خود دارند. علاوه بر این به دلیل اینکه سرمایه گذاری کرده و مسئول مستقیم آن هستند لازم است نسبت به سوددهی روزانه آن اطمینان خاطر داشته باشند.

برای صاحبان کسب و کار که مجموعه خود را با سیستم های نظارت تصویری تجهیز کرده اند ، می توانند با آسودگی خاطر تعطیلات خود را سپری کنند. همچنین برای مشاغلی که شعب یا مراکز پراکنده دارند می تواند مفید باشد. چراکه هیچ کس نمی تواند در آن واحد در چند محل حضور فیزیکی داشته باشد. در صورتی که با یک سیستم نظارت تصویری که قابلیت مشاهده و کنترل از راه دور را داشته باشد می توان بدون مشکل نظارت ۲۴ ساعته را اعمال نمود.

سیستم های نظارت تصویری به عنوان ابزار آموزشی

درکسب و کارهای کوچک به جز مواردی که ذکر گردید از سیستم نظارت تصویری میتوان در رهگیری خطاهای انسانی و برطرف کردن آنها استفاده کرد. به این ترتیب که با فرض اینکه مدیر مجموعه از وجود یک نقص در فرایند فروش اطلاع داشته باشد می تواند همراه با مسئول مربوطه و بازبینی فرایند فروش مشکل موجود را شناسایی نموده و راه حل مناسب برای آن ارائه دهد. همچنین با بازبینی تصاویر دوربین ها می توان رفتارهای درست و موفق را شناسایی نمود و در مواقع مناسب از کارمند مورد نظر تمجید به عمل آورد.

 

افزایش بهره وری ساعات کاری

از نقطه نظر نیروی انسانی ، با نظارت و پایش تصاویر می توان ساعات شلوغ و بیکاری کارمندان را شناسایی نمود و با برنامه ریزی نسبت به متعادل سازی و افزایش بهره وری اقدام کرد. میتوان با نظارت تردد مشتریان در یک بازه زمانی خاص نسبت به استخدام کارمندان جدید یا تغییر ساعات کاری به منظور افزایش بهره وری اقدام لازم انجام داد. همچنین با نظارت مدام در ساعت های مشخص در طول هفته یا ماهانه می توان نسبت کارمند به مشتری به دست آورد که بر اساس آن به عنوان مثال در روزهایی که تعداد مشتری های بیشتر است از کارمندان بیشتری استفاده کرد. که در نهایت منجر به افزایش رضایتمندی مشتریان و در نهایت احتمال نرخ فروش خواهد شد.

 

استفاده از آنالیز تشخیص متحرک برای کنترل تردد

با استفاده از این روش می توان از ورود افراد به مجموعه مطلع شد، به خصوص در مواقعی غیر از ساعات کاری. در بیشتر مواقع، تشخیص حرکت در یک ناحیه همراه با تحریک یا هشدار به یک سنسور و یا آلارم است . گاهی تصویر مربوطه همزمان به گوشی همراه مدیر ارسال می شود. بنابراین با بازبینی آن می تواند تصمیم لازم را اتخاذ کند.

سیستم نظارتی مقرون به صرفه

موارد گفته شده تعدادی از کاربردهای سیستم های نظارت تصویری به حساب می آیند. یک نکته قابل توجه انتخاب دوربین مناسب محیط است که نتیجه مطلوبی از یک سیستم نظارت تصویری به دست آید. به عنوان مثال دوربینی که در قسمت پشتی یک فروشگاه نصب شده باشد لازم است محدوده وسیع نوری پشتیبانی کند تا نسبت به تغییرات زیاد نور حساسیت نداشته باشد. دوربین که برای ثبت نقل و انتقال پول در صندوق استفاده می شود از کیفیت مناسبی برخوردار باشد

 

منبع: www.sourcesecurity.com

مقایسه NVR و VMS

مقایسه NVR و VMS

یک دستگاه NVR با کیفیت و نیز یک نرم افزار مدیریت منابع تصویر VMS، برای حفاظت از داده های تصویری مناسب هستند. ولی هردو مزایا و معایبی دارند که باعث می شود هرکدام کاربرد خاصی داشته باشد. به طور معمول پنج ویژگی برای مقایسه و طبقه بندی کارکرد آنها مطرح می شود که در این مقاله به بررسی نکات ضعف و قوت نرم افزار نظارت تصویری و NVR می پردازیم. این پنج ویژگی عبارتند از:

  • سهولت نصب و پیکربندی
  • پشتیبانی
  • امکان توسعه
  • سودمندی
  • امکان تغییر سخت افزاری

 

۱- سهولت نصب و پیکربندی

یک مزیت واضح از یک دستگاه NVR نسبت به سیستم نرم افزاری VMS، سهولت پیکربندی و نصب است. از آنجا که هیچ نرم افزاری برای نصب وجود ندارد به جز شاید یک نصب کلاینت ساده در یک کامپیوتر (و گاهی اوقات حتی آن هم وجود ندارد)، استقرار یک سیستم NVR سریع تر و آسان تر از پیچیدگی هایی است که می تواند هنگام نصب یک سیستم VMS در سرورها و سایر سخت افزارها رخ دهد.

برای سیستم های کوچکتر با کمتر از ۲۰۰ دوربین در یک سایت، این دلیل خوبی است که چرا مشتریان NVR را به نرم افزار VMS ترجیح می دهند. نکته قابل توجه این است که یه هنگام خرید شما گزینه جز خرید تمام امکانات NVR را ندارید. همچنین اگر سخت افزار بالغ بر ۶۰ درصد هزینه را شامل گردد، مشتری مجبور است بیشتر بودجه خود را صرف آن کند و برای استفاده و ارتفا محصول در آینده محدود گردد.

راه حل های نرم افزاری، به عبارت دیگر، می توانند با استفاده از سخت افزار موجود ارتقا یابند و هزینه کمتری برای مشتری به هنگام ارتقا سیستم ایجاد کنند. این مورد در مواردی با مقیاس بزرگ نظیر ۲۰۰۰ دوربین در یک مجموعه بیشتر به چشم می آید. در این سیستم مسلما استفاده از نرم افزار نظارت تصویری و راه حل های مبتنی بر آن ارزان تر از خرید تعداد ۱۰ NVR  دویست کاناله خواهد بود. عیب این راه حل مراحل نصب و پیکربندی پیچیده و زمانبر نسبت به سیستم های NVR است. با این حال نوآوری های زیادی در این زمینه انجام گرفته است تا این نقیصه تا حد امکان برطرف شود.

۲- پشتیبانی

زمانی که مشتری یک دستگاه NVR خریداری می کند، در واقع هر چیزی را با سخت افزاری که در بهترین حالت برای آن کارکرد خاص انتخاب شده است تهیه می کند. این کار به این معنی است که پشتیبانی آسان تری که شامل همه موارد اعم از کمک به راه اندازی تا خطایابی و رفع مشکلات را پوشش می دهد. به طور معمول گارانتی خدمات پس از فروش برای راه حل های یکپارچه بهتر از راه حل های مبتنی بر نرم افزار که روی سخت افزار های مختلف نصب شده اند هستند.

با بررسی و مقایسه دو راه حل محدودیت های پشتیبانی آشکار می شود. به این ترتیب که چنانچه در NVR مشکلی به وجود آید، به دلیل اینکه سیستم طوری طراحی شده است که به صورت یک جعبه یکپارچه است ممکن است زیرساخت های بزرگ و پیچیده پشتیبانی در آن تعبیه نشده باشد. همچنین به دلیل اینکه این سیستم ها قابلیت حمل و نقل آسانی دارند، خطر ارسال کل مجموعه به تولیدکننده و از دست رفتن هر آنچه ذخیره شده بود وجود دارد. این ریسک در سیستم های مبتنی بر نرم افزار کمتر به وجود می آید.

۳- امکان توسعه سیستم

با اینکه سیستم های مبتنی بر NVR از لحاظ خدمات پشتیبانی بهتر از نرم افزار نظارت تصویری عمل می کنند، ولی نرم افزار امکان توسعه و ارتقا بالاتری دارد. هرچند تعداد زیادی از دستگاه های NVR با قابلیت توسعه طراحی و ساخته شده اند ولی به صورت محدود هستند. بدین معنی که اگر یک دستگاه NVR از تعداد ۲۰۰ کانال پشتیبانی کند و شما به ۲۰۳ کانال نیاز داشته باشید، باید یک دستگاه مجزا دیگر برای این منظور تهیه کنید. درست است که با تهیه یک NVR دیگر ظرفیت شما به اندازه ۴۰۰ کانال افزایش می یابد ولی سوال این است که برای ۵ سال آینده چه کاری خواهید کرد؟ در واقع این کار سرمایه گذاری زیادی با هر بار افزایش اندک در تعداد کانال ها را باعث می شود.

همچنین با یک دستگاه NVR ، هرگونه توسعه و ارتقا شما با یک سیستم کامل انجام می گیرد. چنانچه نیاز به تعداد زیادتری کانال نداشته باشید و فقط لازم دارید فضای ذخیره سازی بیشتر شود چه کار باید کرد؟اگر شما فقط نیاز به encode – decode بیشتری دارید، چه؟ در تمام این شرایط راه حل های مبتنی بر NVR شمارا مجبور می کند همه ویژگی ها را ارتقا دهید بدون اینکه نیاز داشته باشید، حتی اگر نیاز دارید یک ویژگی را فقط به مقدار کمی ارتقا دهید. ارتقا و افزایش حجم ذخیره سازی مهمترین دغدغه در این موارد است، و جایی است که در آن مزیت چشمگیر سیستم های نرم افزاری نسبت به NVR مشخص می شود.

همچنین با بزرگ تر شدن مقیاس سیستم ها، قابلیت توسعه NVR ها از مواردی است که ممکن است مصرف کننده تجربه لازم برای استفاده از آن را نداشته باشد.

۴- سودمندی

سودمندی یک راه حل مورد استفاده موضوع گسترده ای است به دلیل اینکه همه چیز را از نوآوری، میزان جلب توجه مصرف کننده، پشتیبانی، قابلیت توسعه و غیره در بر می گیرد. چیزی که باید در مورد سودمندی به عنوان NVR در مقابل VMS در نظر گرفت این است که NVR قابلیت استفاده به طور کلی برای کاربردهای کوچکتر و با استفاده از ابزارهای گوناگون طراحی شده است. VMS، از سوی دیگر، به طور کلی برای سیستم های بزرگتر طراحی شده است، با استفاده از چندین کاربر، که بیشتر آنها اغلب از سیستم استفاده می کنند. بنابراین مزایا و معایب  واقعا به اندازه سیستم شما بستگی دارد و اینکه چطور می خواهید از آن استفاده کنید.

همانطور که مشخص است سیستم های مبتنی بر VMS یادگیری سخت تری نسبت به NVR دارند ولی در عین حال قابلیت سازگاری بهتری با سیستم های دیگر و پلاگین ها دارند. که در NVR ها حداکثر به صورت خیلی محدود این قابلیت ها گنجانده می شود. بنابراین چنانچه شما برای سیستم خود دنبال یکپارچه سازی سیستم نظارتی با یک سیستم کنترل تردد هستید، یک نرم افزار نظارت تصویری VMS به مراتب بهتر از سیستم NVR می تواند عمل کند. در زمینه مانیتورینگ هم نرم افزار بهتر از NVR عمل می کند. چنانچه بیشتر NVR ها از بیشتر از دو مانیتور پشتیبانی نمی کنند در صورتی که VMS ها تعداد خیلی بیشتری را می توانند پوشش دهند. البته به این معنی نیست که شما نمی توانید با استفاده از NVR از یک سیستم monitor wall استفاده کنید، بلکه این موضوع که بیشتر NVR ها برای استفاده از monitor wall طراحی نشده اند اشاره دارد.

۵- امکان تغییر سخت افزاری

تغییر سخت افزار از مواردی است که در سیستم های نظارت تصویری بعد از چند سال کارکرد ضروری به نظر می رسد. به همین دلیل می تواند به عنوان عامل مقایسه بین NVR و VMS استفاده شود. در یک سیستم NVR، به طور معمول چنین قابلیتی وجود ندارد، به این معنی که چنانچه شما بخواهیدبه سخت افزار جدیدتری به روزرسانی کنید، شاید لازم باشد که همه چیز را از اول بسازید و راهی برای اتصال حجم ذخیره سازی قدیمی به سیستم جدید وجود نداشته باشد. به این ترتیب کاربر مجبور می شود یک دستگاه NVR جدید را راه اندازی کند و سیستم قدیمی را تا زمانی که بتواند بر اساس سیاست های شرکت تولید کننده آنرا مورد استفاده قرار دهد.

در یک مجموعه که از راه حل مبتنی بر سیستم های VMS بهره میگیرد، امکان تغییر سخت افزار آسان تر است. به این ترتیب که می توان اجزای مورد نظر را با نمونه جدید تر جایگزین کرد. به دلیل آینده نگری ذاتی نرم افزار و امکان به روزرسانی آسان تر آن ، تغییر سخت افزار در سیستم های VMS راحت تر از NVR صورت می گیرد.

 

تصمیم گیری نهایی

در نهایت مشخص شد که قانون سرراستی برای انتخاب راه حل وجود ندارد چرا که این کار به عواملی نظیر اندازه سیستم، توسعه در آینده، و مهمتر از آنها چگونگی کارکرد سیستم بستگی دارد که انتخاب بین نرم افزار VMS و NVR یکپارچه را سخت می کند.

منبع:

www.sourcesecurity.com

استفاده از آنالیزهای تصویری در سیستم های حمل و نقل عمومی

استفاده از آنالیزهای تصویری در سیستم های حمل و نقل عمومی

آنالیزهای تصویری امروزه به عنوان یک فناوری معمول در وسایل حمل و نقل عمومی متداول شده است. در تحقیقی که توسط شرکت Axis صورت گرفته است نشان می دهد که ۹۷ درصد از سازمانها در ۳۰ کشور جهان از دوربین های امنیتی در وسایل حمل و نقل خود استفاده کرده اند. با این حال حتی با نصب سیستم های نظارتی مشکلاتی که در سیستم های حمل و نقل عمومی دارند و  در ادامه به آنها اشاره خواهد شد برطرف نشده است.

حمل و نقل عمومی به عنوان یک صنعت همواره در مواجهه با تصادفات و جرایم از آسیب پذیری بالایی برخوردار است.با اینکه سیستم نظارت تصویری آگاهی از داخل وسیله نقلیه را به افراد مسئول می دهد ولی در مورد دیگر مشکلاتی که در طول سفر ممکن است با آن مواجه شوند اطلاعاتی در اختیارشان نمی گذارد. داشتن بینش و آگاهی از سفر و استفاده از آن برای بهبود مستمر وضعیت سیستم های حمل و نقل عمومی ضروریست.

با مقدمه ای که گفته شد، راههایی که آنالیزتصویری می تواند در یک سیستم حمل و نقل راهگشا باشد در ادامه توضیح داده خواهد شد:

  • از بین بردن ازدحام و شلوغی بیش از حد

در طول ساعات اوج ترافیک، وسایل حمل و نقل عمومی دچار ازدحام می شوند. ازدحام دایمی می تواند باعث آسیب به عملکرد وسیله نقلیه و در عین حال منجر به آزردگی مسافران و نیز کاهش امنیت سفر گردد. با استفاده از یک سیستم شمارنده افراد، می توان با ارسال هشدار به راننده  ، وی را از افزایش تعداد مسافران از یک حد آستانه آگاه کرد. این اطلاع رسانی می تواند به راننده برای مدیریت ازدحام کمک کند. یک اپلیکیشن موبایل برای مسافران یا یک نمایشگر LED در ایستگاه می تواند مسافران را در مورد ازدحام داخل وسیله نقلیه آگاه سازد، قبل از اینکه اقدام به سوار شدن نمایند.

  • مدیریت زمان

آنالیزهای تصویری همچنین می توانند به مقامات مسئول و رانندگان کمک کنند تا از مدت زمان صرف شده برای هر سفر اطلاع یابند. بر اساس اطلاعات ضبط شده قبلی، سیستم VMS می تواند ساعات اوج ترافیک را پیش بینی کند. بنابراین هر سفر بر اساس این اطلاعات برنامه ریزی شده و می تواند باعث بهبود فرایند شده و در نهایت خدمان بهتری به استفاده کنندگان ارائه گردد. این موضوع به رانندگان و تیم پشتیبانی کمک می کند تا  دلایل تاخیر رسیدن به مقصد را ارزیابی و استخراج کنند.

  • تحلیل رفتار

تحلیل و ارزیابی رفتار رانندگان از دیگر مواردی است که به کمک آنالیزهای تصویری قابل انجام است. با استفاده از یک دوربین فیلمبرداری که همراه با یک شتاب سنج کار می کند می توان ترمز کردن های ناگهانی، شتاب گیری و پیچیدن های تند را که در آنها راننده کنترل کاملی روی وسیله نقلیه خود ندارد تشخیص داد. همچنین می توان با نظارت مستمر چنانچه راننده در حالت متعادلی نباشد را متوجه شد. در عین حال رفتار مسافران نیز برای بهبود امنیت دیگر مسافران نیز قابل نظارت و پایش است.

  • افزایش امنیت

دوربین فیلمبرداری با قابلیت آنالیز می تواند به راننده کمک کند تا فرد يا جسم را در جاده شناسايی کند که در اجتناب از حوادث به وی کمک خواهد کرد. وجود دوربین در قسمت عقب می تواند برای تشخیص دیگر وسایل نقلیه و نیز فضای خالی پشت خودرو به راننده کمک کند. به عنوان مثال در اتوبوس های سرویس مدارس، دوربین های نصب شده به عنوان آینه عقب با قابلیت آنالیز تشخیص حرکت میتواند چنانچه دانش آموزی دست یا سرش را از پنجره بیرون آورد با ارسال هشدار به راننده، وی را نسبت به آن آگاه سازد.

الگوریتم های تشخیص چهره می تواند به دریافت چهره متجاوزان یا مظنونین که پیشینه قانونی دارند کمک کند. با تشخیص چهره، تصویر ثبت شده و به صورت همزمان با بانک اطلاعاتی در سمت سرور که قبلا جمع آوری شده تطبیق داده می شود. این امر باعث افزایش امنیت در وسایل حمل و نقل عمومی میگردد.

  • تشخیص نقاط کور

اطراف هر وسیله نقلیه ای نقاط کوری وجود دارد که از دیدرس راننده خارج است. سیستم های تشخیص و شناسایی نقاط کور با سیستم VMS ترکیب می شوند و با استفاده از دوربین های با رزولوشن بالا در کنار سیستم های رادار و لیزر برای تشخیص حرکت و با هر نوع فعالیتی در نقاطی که راننده امکان دیدن آن را ندارد به کمک آن می آید. این سیستم منجر به افزایش امنیت و نیز جلوگیری از تصادفات می گردد.

  • ثبت وقایع

در مواردی که حوادث ناخوشایندی نظیر تصادف اتفاق می افتد، ضبط کردن اتفاقات می تواند به عنوان شاهدی در دادگاه استفاده شود. این امر در مواردی که مسئولین با دادخواست هایی در دادگاه ها که یک طرف آن مربوط به وسایل حمل و نقل عمومی باشد کارساز خواهد بود

 

آنالیز های تصویری می تواند در افزایش امنیت و بهبود کیفیت سیستم های حمل و نقل عمومی موثر باشد و همزمان اطلاعات کاربردی از هر سفر در اختیار قرار دهد که منجر به افزایش کیفیت خدمات دهی به شهروندان گردد. هچنین با کاهش تصادفات و افزایش امنیت شهروندان به استفاده از سیستم های حمل و نقل عمومی ترغیب می شوند که در نهایت منجر به کاهش ترافیک  و آلودگی هوا و نیز مصرف سوخت منجر می شود.

 

منبع:  www.einfochips.com

تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

شهرهای هوشمند دیگر مربوط به آینده نیستند، هم اکنون شاهد رشد و توسعه تکنولوژی هایی نظیر اینترنت اشیا (IoT) هستیم که به طور فزاینده ای روی نحوه عملکرد و کنترل شهرها در کل جهان تاثیر گذاشته است.
پیش بینی می شود صنعت شهر هوشمند تا سال ۲۰۲۰ صاحب یک بازار ۴۰۰ میلیارد دلاری باشد که ۶۰۰ شهر در سراسر جهان را در زیر پوشش دارد. انتظار می رود این شهرها تا سال ۲۰۲۵ ، ۶۰٪ تولید ناخالص داخلی جهان را تولید کنند. در حالی که تعاریف بسیاری از شهر هوشمند وجود دارد، به طور کلی یک شهر هوشمند از سنسورهای IoT، و فناوری های مختلف برای اتصال اجزای درون شهر استفاده می کند که بر هر لایه ای از یک شهر، از پایین سطح خیابان ها تا هوایی که شهروندان نفس می كشند را تحت تاثیر  قرار می دهد. داده های مربوط به تمام بخش ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و الگوها از داده های جمع آوری شده حاصل می شوند.

فن آوری های کلیدی وجود دارد که کار شهر هوشمند را انجام می دهند که در این مقاله مورد بحث قرار خواهند گرفت.

  • انرژی هوشمند

در ساختمان های مسکونی و تجاری در شهرهای هوشمند با استفاده از انرژی کمتری،بازدهی بالاتری دارند  و انرژی مورد استفاده تجزیه و تحلیل شده و داده ها جمع آوری می شوند. شبکه های هوشمند بخشی از توسعه یک شهر هوشمند است، جراغهای خیابانها بک مورد ساده برای ورود به بحث شهرهوشمند در بیشتر موارد است چرا که لامپ های LED باعث کاهش هزینه و صرفه جویی می شوند.

“نورپردازی همه جا هست – در همه جا مردم کار می کنند، مسافرت می کنند، مغازه ها، غذا می خورند و استراحت می کنند. مخابرات دیجیتال و روشنایی با لامپ های کم مصرف LED به عنوان انقلابی در زمینه روشنایی شهری به شمار می آید. در شهرهای هوشمند با بهره گیری از این تکنولوژی های و جمع آوری داده های مرتبط و نیز یافته های جدید می توان روش های جدید برای بهره گیری بهتر از انرژی ابداع کرد.

مجموع کل انرژی مصرف شده نیز به عنوان بخشی از شهر هوشمند به حساب می آید.بیشتر افراد ممکن است این مسئله را با نصب انواع ابزارهای سنجش هوشمند در منازل خود تجربه کرده باشند. اما با افزایش سیستم هایی که از سلولهای خورشیدی و وسایل نقلیه الکتریکی استفاده می کنند، تکنولوژی در زمینه سخت افزار و نرم افزار توان مدیریت بهتر شبکه و نیز بهینه سازی توان تولیدی توسط منابع مختلف انرژی را آسان می کند. علاوه بر این ساختمان هایی که میزان مصرف انرژی خود را به صورت پیوسته نمایش می دهند و می توان از داده های آن گزارش تهیه کرد در کاهش هزینه ها موثر هستند. این موارد می تواند منجر به کاهش آلودگی هوا و افزایش بهره وری شهرها خواهد شد که به نوبه خود باعث پیشرفت آن می شود.

همچنین در مورد شبکه ها و ابزارهای سنجش هوشمند در شهرها مطالبی قابل ذکر است. راه حل های مبتنی بر شبکه های هوشمند نقش مهمی در توسعه شهرهای هوشمند ایفا می کند. از اپلیکیشن های پرداخت انرژی تا زیرساخت های اندازه گیری هوشمند، راه حل های زیادی برای افزایش سرویس دهی در حوزه انرژی وجود دارد. با یک شبکه هوشمند، می توان با بهبود تشخیص قطعی برق، سرعت ضبط داده ها، بازیابی سیستم در مواقع بروز بحران، عملیات خدمات زمینی و تکنیک های کلی مدرنیزه کردم شبکه را انجام داد.

تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

  • حمل و نقل هوشمند

در یک شهر هوشمند از یک سیستم حمل و نقل چند منظوره که شامل چراغ های ترافیکی هوشمند و پارکینگ های هوشمند است تشکیل شده است. به عبارتی یکی از حوزه هایی که می تواند به عنوان عاملی برای هوشمندسازی شهری تلقی شود مبحث حمل و نقل هوشمند است. هر چیزی که به نحوی به این موضوع مرتبط باشد اعم از نظارت بر ترافیک شهری، پارکینگ ها، چراغ ها و غیره می تواند در هوشمند سازی شهری مورد توجه قرار گیرد. این موارد از بخش هاییست که بازگشت سریع سرمایه گذاری برای آن تضمین شده است. نه تنها به کاهش هزینه های مربوط به نظارت و مانیتورینگ پارکینگ ها و اطمینان از دریافت هزینه های مربوط به پارکینگ کمک می کند بلکه به کاهش ازدحام و گره ترافیکی نیز کمک می کند.

با هوشمندتر کردن پارکینگ ها، شهروندان زمان کمتری برای جستجوی فضای پارکینگ صرف می کنند. چراغ های راهنمایی هوشمند با داشتن دوربین هایی که امکان نظارت بر جریان ترافیک خودروها را فراهم می سازد به سیستم های هوشمند قابلیت کنترل هوشمند زمان روشن و خاموش شدن چراغهای ترافیکی را فراهم می سازد.

همچنین با اتصال اتوبوس های شهری به یک سیستم هوشمند، شهروندان می توانند از زمان دقیق تردد اتوبوس ها اطلاع یافته و بتوانند برنامه ریزی برای استفاده بهینه از زمان را داشته باشند. در استرالیا چراغ های راهنمایی و رانندگی بر اساس اولویت دهی به اتوبوس ها برنامه ریزی شده اند تا زمان های اوج ترافیک، شهروندان به راحتی در سطح شهر تردد کنند.

در برخی پروژه های هوشمندسازی از سنسورهایی برای ثبت عبور و مرور افراد و تمام وسائط نقلیه نصب شده است تا اطلاعات مربوط به تردد شهری را جمع آوری و ثبت کند. در یک شهر هوشمند کاهش ترافیک خودرویی و ایجاد امکان انتقال شهروندان و کالاها  با استفاده از وسایل نقلیه مختلف از اهداف اصلی به شمار می آید. سیستم های ترافیکی هوشمند یکی از مثالها در این زمینه است و موفقیت در این زمینه می تواند به عنوان یک گام اساسی در هوشمند سازی شهری به شمار آید. در تمام این زمینه اهدافی نظیر کاهش آلودگی، کاهش مرگ و میر ناشی از تصادفات و نیز سالم سازی محیط زندگی شهری در افق نظرطراحان و مجریان پروژه ها پیش بینی می شود.

تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

  • داده های هوشمند

حجم عظیم داده های دریافتی در یک شهر هوشمند نیازمند تجزیه و تحلیل سریع است تا از آن برای بهبود وضعیت شهری استفاده شود. استفاده از پورتال های داده  باز به عنوان یک گزینه در برخی شهرها انتخاب شده است تا داده های شهری به صورت آنلاین منتشر گردد و هر فردی بتواند با دسترسی به آن برای الگوسازی های آینده تحلیل و بررسی کند. برخی شرکت ها برای تحلیل و آنالیز داده های شهری با متولیان امور شهری همکاری می کنند. فراگیر بودن تکنولوژی و گسترش سیاست های باز اطلاعات بر پایه رهاسازی یک موتور رشد اقتصادی برای نوآوری شهری است که تجربه ای از آن وجود ندارد.

حتی داده های جمع آوری شده توسط چراغ های راهنمایی و رانندگی می تواند برای به نفع شهروندان استفاده شود. حجم عظیم داده های جمع آوری شده از چراغ های راهنمایی و رانندگی یا وسایل که با اینترنت اشیا مربوط هستند که به صورت نمایی رشد می کنند اطلاعات و ایده های ارزشمندی از نحوه تعامل شهروندان با شهر در اختیار می گذارند.

  • زیرساخت های هوشمند

شهرها با توانایی شهر هوشمند قادر به برنامه ریزی بهتر برای تجزیه و تحلیل داده های بزرگی خواهند بود. این امر امکان تعمیر و نگهداری پیشگیرانه و برنامه ریزی بهتر برای نیازمندیهای آینده را فراهم می کند. داشتن زیرساخت هوشمندانه به این معنی است که یک شهر می تواند با فناوری های مختلف پیشرفت کند و  با بهره گیری از داده های جمع آوری شده برای تغییرات معنی دار در برنامه های آینده شهر استفاده کند.

تکنولوژی های اصلی شهر هوشمند

  • پویایی هوشمند

منظور از پویایی امکان انتقال داده و تکنولوژی با استفاده از فناوری است.  توانایی یکپارچگی حرکت در داخل و خارج از بسیاری از سیستم های مختلف شهری و خصوصی ضروری است، اگرنسبت به اهداف شهر های هوشمند آگاه باشیم. ساختن شهر هوشمند هرگز پروژه ایی نیست که بتوان پایان آن را تصور کرد. لازم است فناوری به صورن انعطاف پذیر باشد و قابلیت فراهم سازی انتظارات مصرف کننده صرف نظر از اینکه چه کسی  یا چه زمانی آن را ساخته است، داشته باشد. همچنین داده ها باید بتوانند بدون محدودیت بین سیستم ها انتقال یابند که تمام این موارد با توجه به نگرانی های مربوط به حریم خصوصی، امنیت و نیز مالکیت معنوی همراه است. به این منظور سیاست های عمومی و قوانین تکنولوژی باید به روز باشند.

  • ابزارهای دارای قابلیت اینترنت اشیا هوشمند

و در نهایت، یکی از اجزای کلیدی که همه چیز را در یک شهر هوشمند مرتبط می کند، دستگاه های IoT است. اگر دوست داشته باشیم یا خلاف این باشد به هر حال سنسورها و محرک ها به عنوان جزیی از شهرها به حساب می آیند. اطلاعات سنسورها در زندگی روزمره ما وارد می شوند و با تجمیع در شبکه های اجتماعی باعث نزدیگی جوامع می شوند که در نهایت متولیان شهر را با چالش های امنیتی و بحرانی روبرو می کند.

سنسورها جز اصلی یک شهر هوشمند به حساب می آیند. یک شهر هوشمند از شبکه وسیعی تر دستگاه های  گزارش دهنده نظیر سنسورها، دستگاه های مشاهده گر و دیگر موارد تشکیل شده است که باعث می شود یک شهر هوشمند بتواند ایجاد شود.

در یک شهر هوشمند، داده ها به صورت مستقیم از سنسورهایی که به منظور خاص تعبیه شده اند یا سنسورهایی برای اهداف دیگر جمع آوری می شوند و در نهایت با یکپارچه سازی آنها اطلاعات لازم برای پیاده سازی اهداف شهر هوشمند فراهم میگردد. با داشتن این اطلاعات، سیستم های پیچیده شهری به صورت بهنگام مدیریت می شود و با یکپارچه سازی مناسب از نتایج ناخواسته جلوگیری می شود. وابسته به توسعه سنسورها، لازم است از عملکرد آنها اطمینان لازم را داشت تا از خطاهای ناخواسته که در اثر عدم سازگاری سیستم ها به وجود می آید جلوگیری کرد.

یکی دیگر از موارد کار با دستگاه های IoT، تولید و جمع آوری حجم زیاد داده هاست که می تواند منجر به اختلال در عملکرد سیستم شود. همچنین وجود نویز و اختلال در هنگام دریافت داده می تواند کل داده هارا بدون استفاده کند. با رشد شهر ها و افزایش دستگاه های IoT از تعداد میلیون به میلیارد و حتی بیشتر و با توجه به اینکه همه داده ها تولید شده قابل استفاده در پروژه های شهر هوشمند نیستند، مشکلاتی نظیر پهنای باند و ظرفیت می تواند به عنوان چالشی در توسعه شهرهای هوشمند به شمار آیند.

با استفاده از این تکنولوژی ها و عملکرد همزمان آنها شهرها هوشمند تر می شوند. با افزایش جمعیت کره زمین، افراد بیشتری در محیط های شهری سکونت خواهند کرد و نیاز به هوشمندسازی شهری بیشتر خواهد شد تا استفاده بهتری از منابع در دسترس زمین صورت پذیرد.

آموزش مفهوم Multicast در سیستم های نظارت تصویری

آموزش مفهوم Multicast در سیستم های نظارت تصویری

پهنای باند شبکه مهمترین مسئله در سیستم های نظارت تصویری است. با توجه به اینکه پیشرفت های به وجود آمده در کدک های تصویری نظیر smart codec برای h.264 و کدک h.265 منجر به کاهش پهنای باند موردنیاز برای انتقال تصویر شده اند ولی با این وجود در شبکه های بزرگ با تعداد زیادی دوربین همچنان حجم زیادی از دیتای تصویری انتقال داده می شود.

در این مقاله به ساختار اصلی شبکه های multicast می پردازیم و این موضوع که استفاده از آن باعث کاهش پهنای باند می شود را مورد بررسی قرار خواهیم داد و در مورد اینکه در کجا این کاهش اتفاق می افتد و کجا بی تاثیر است بحث خواهیم کرد.

اصول کلی:

به منظور فهم کاربرد multicasting در سیستم های نظارت تصویری لازم است کاربران با اصول کلی آن آشنا شوند. در بیشتر کاربردهای معمول شبکه، استفاده از روش unicast برای انتقال داده ها متداول است. در این روش، دستگاه مبدا، به عنوان مثال یک دوربین IP، به تعداد درخواست های صورت گرفته برای تصویر، کپی های متعددی را به مقاصد ارسال می کند. مهمترین نقص این روش بازده نامناسب آن است. اگر دوربین روی اندازه تصویر ۲Mbps تنظیم شده باشد، زمانی که از سمت چهار سیستم درخواستی برای دریافت تصویر آن صورت بگیرد، پهنای باندی معادل ۸Mbps مورد نیاز است. شکل زیر مفهوم انتقال داده به روش unicast را نشان می دهد:

در انتقال داده به روش multicast، هیچ مسیر مستقیمی بین دستگاه منبع و مقصد یا مقاصد وجود ندارد. دستگاه های مقصد، به عنوان مثال کلاینت های سیستم نظارت تصویر به صورت یک گروه multicast به هم متصل می شوند که یک کپی واحد از استریم ویدئو را دریافت می کند و به هر کلاینت ارسال می شود. بنابراین زمانی که چهار کاربر یک استریم ۲Mbps درخواست می شود فقط پهنای باندی معادل ۲Mbps ،به عوض ۸Mbps در روش unicast ، از شبکه ارسال می شود. در شکل زیر روش انتقال multicast را نشان می دهد:

آموزش مفهوم Multicast در سیستم های نظارت تصویری

کاربرد انتقال multicast در سیستم های نظارت تصویری

 

توانایی multicast به طور معمول برای همه سیستم های نظارتی به عنوان اصل لازم تاکید می شود ولی در عمل چنین چیزی به سادگی اتفاق نمی افتد. در سیستم هایی با تعداد محدود مقصد، به عنوان مثال یک سرور ضبط تصویر و یک یا دو کلاینت مانیتورینگ، استفاده از روش multicast کاهش کمی در پهنای باند شبکه را باعث می شود. در حقیقت این روش موجب صرفه جویی در پهنای باند یک استریم می گردد اما در بیشتر سیستم هایی که شبکه گلوگاه اصلی نیست این مقدار جزیی و قابل چشم پوشی است. در مواردی که بخش های نظارت و ضبط از استریم های جداگانه ای استفاده می کنند، هیچ صرفه جویی در پهنای باند اتفاق نمی افتد، به طوری که هر استریم فقط به یک مقصد ارسال می شود.

با این حال در پروژه های بزرگتر که در آن تعداد دوربین زیادتری توسط کاربران زیادی نطارت می شود، استفاده از روش multicast ضروری است. در شهرداریها یا مراکز کنترل گسترده شهری، به عنوان مثال ممکن است نیمی از کاربران به صورت ۲۴ ساعته در طول هفته به سیستم متصل باشند و نیز کاربران دیگری به صورت گاه و بیگاه به سیستم وصل شوند. همچنین در مواقع بروز بحران استفاده از سیستم به طور طبیعی بالا می رود. بدون در نظر گرفتن روش multicast، یک شبکه اترنت با سرعت ۱۰/۱۰۰ در چنین شرابطی به راحتی دچار اضافه بار می شود.

ترکیب روش های unicast  و  multicast

در برخی موارد، نرم افزارهای نظارت تصویری ممکن است قابلیت دریافت استریم ها به صورت unicast و ارسال آن به صورت multicast  به کلاینت ها را داشته باشند. این توانایی به هنگام استفاده از دوربین هایی که از multicast پشتیبانی نمی کنند نظیر برخی دوربین های wireless  و غیره  راهگشا باشد. در موارد دیگری که کلاینت امکان دریافت به صورت multicast را نداشته باشد، نرم افزار نظارت تصویری ، استریم دریافتی به صورت multicast از دوربین را به صورت استریم unicast  ارسال می کند. هرچند این قابلیت ها در نرم افزارهای نظارت تصویر سطح پیشرفته وجود دارد.

پشتیبانی شبکه

آدرس های IP در سیستم های multicast در کلاس D طراحی شده اند که در محدوده ۲۲۴٫۰٫۰٫۰ تا ۲۳۹٫۲۵۵٫۲۵۵٫۲۵۵ تعریف می شود. در شکل زیر نحوه تنظیمات multicast روی یک دوربین IP نشان داده شده است. بدیهی است که امکانات واقعی و تنظیمات دوربین بر اساس سازنده و نوع دوربین می تواند متفاوت باشد.

آموزش مفهوم Multicast در سیستم های نظارت تصویری

در شبکه های multicast لازم است تمامی تجهیزات از پروتکل IGMP پشتیبانی کنند که نحوه ارتباط و اتصال با گروههای multicast کنترل می کند. این پروتکل معمولا توسط بیشتر تجهیزات پشتیبانی می شود. اکثریت تولید کنندگان دوربین های نظارت تصویری از ارسال تصویر به صورت multicast به خوبی پشتیبانی می کنند. هرچند همه نرم افزارهای نظارت تصویری این قابلیت را ندارند.

شبکه های multicast باعث پیچیدگی مراحل نصب و خطایابی سیستم می شوند. درشبکه های unicast با داشتن اطلاعات و تجربه پایه در زمینه شبکه ها که در آن بیشترین محل توجه دستگاه های مبدا و مقصد هستند و آدرس دهی به آنهاست به راحتی امکان خطایابی وجود دارد. بیشتر تکنسین ها در ارتباط با آدرس دهی دوربین های IP و دستگاه های کلاینت مشکلی ندارند. تنظیمات IGMP که در سمت سوئیچ انجام می گیرد از محدوده توانایی تکنسین های رده پایین فراتر است. همچنین خطایابی به راحتی سیستم های unicast نیست که در آن تنها لازم است ارتباط بین مبدا و مقصد بررسی شود چرا که با وجود گروه های multicast که به صورت جداگانه آدرس دهی شده اند این کار نیاز به دانش و تجربه کافی است. تمام این موارد در کنار این مسئله که اجزای متحرک نظیر دوربین ها، کلاینت ها، سرور ها و سوئیچ ها هریک کاربرد خاص multicast خود را برای اهداف مخصوص دارند منجر به این می شود در سیستم های مبتنی بر multicast لازم است از افراد مجرب و دارای دانش کار با شبکه های multicast بهره برد.

منبع: www.ipvm.com

آموزش نحوه اتصال دوربین های IP به سیستم نظارت تصویری VMS

آموزش نحوه اتصال دوربین های IP به سیستم نظارت تصویری VMS

در این مقاله، ما مبانی اتصال دوربین های IP به سیستم های VMS را مطرح خواهیم کرد. مهمترین روش ها عبارتند از:

  •  آنالوگ و IP
  • RTSP
  • یکپارچه سازی به طور مستقیم
  • روش های استاندارد ONVIF/PSIA
  • یکپارچه سازی پیشرفته – کنترل PTZ، دوربین های پانورامیک
  • عملگرهای پیشرفته که پشتیبانی نمی شوند
  • روش های Unicast و Multicast
  1. آنالوگ و IP

    دوربین های آنالوگ، بر خلاف IP، قبل از اینکه بتوان تصویر آنها را توسط VMS ضبط کرد ، باید به صورت رمزگذاری شده و دیجیتال تبدیل شوند. این کار با استفاده از دستگاه های رمزگذار یا ضبط کننده های ترکیبی انجام می شود. هنگامی که دوربین های آنالوگ به دستگاه های Encoder متصل می شوند، رفتاری مشابه با دوربین های IP بر روی آنها اعمال می شود.با این حال، هنگامی که دوربین های آنالوگ به ضبط کننده های ترکیبی متصل می شوند، خروجی ویدئویی آنها مستقیما ضبط می شوند و یک اتصال ساده تر را فراهم می کنند.

    برای اتصال دستگاه های رمزگذار آنالوگ یا دوربین های IP، یکی از سه روش زیر معمولا به کار گرفته می شود:

    – RTSP
    – یکپارچه سازی به طور مستقیم
    – با استفاده از روش های استاندارد

  2. RTSP

    با اینکه استفاده از این پروتکل کمتر متداول است ولی بیشتر از همه روش ها شناخته شده است. RTSP یک استاندارد واقعی مبتنی بر پروتکل پخش تصویر است که به غیر از سیستم های نظارت تصویری در بسیاری از کاربردهای تصویری وابسته به شبکه نیز استفاده می شود. به دلیل استفاده گسترده و نیز پیشرفت آن، می تواند تقریبا هر دوربین IP را به اکثر VMS ها متصل کند. تنها لازم است آدرس rtsp  دوربین مشخص باشد و نرم افزار VMS از ورودی RTSP پشتیبانی کند. با این حال پروتکل RTSP تنها تصویر را در اختیار ما می گذارد و امکان تغییر در مشخصات تصویر نظیر رزولوشن و نرخ فریم در سمت VMS و یا کنترل PTZ و غیره را میسر نمی سازد. به همین دلیل، از این روش بیشتر به عنوان آخرین راه حل برای اتصال دو سیستم غیرقابل انطباق استفاده می شود.

     

  3. یکپارچه سازی مستقیم

    یکپارچه سازی مستقیم بین یک سازنده دوربین IP و یک توسعه دهنده VMS رایج ترین و قابل اطمینان ترین وسیله ارتباطی است  که در آن دو طرف اطلاعات فنی را به اشتراک می گذارند و با یکدیگر همکاری می کنند تا اطمینان حاصل شود که یکپارچه سازی به درستی کار می کند.محدودیت هایی که باید به خاطر داشت عبارتند از:

    – هزینه زیاد و زمان بر بودن:
    توسعه دهندگان VMS اغلب نسبت به ایجاد یکپارچه سازی با دوربین های IP جدید یا مدل هایی که حجم فروش کمتری دارند، بی میل هستند. به این ترتیب، در حالی که تقریبا همه فروشندگان VMS از یکپارچگی مستقیم با برخی از تولید کنندگان دوربین های IP پشتیبانی می کنند، تنها تعداد کمی از آنها از همه دوربین های IP موجود پشتیبانی می کنند.

    – تغییرکردن مدل های دوربین:
    فقط به این دلیل که VMS از یک مدل سازنده خاص پشتیبانی می کند، به این معنی نیست که آنها از تمام مدل های دوربین یک تولید کننده پشتیبانی می کنند. کاربران باید با دقت بررسی کنند که VMS مدل موردنظرشان را پشتیبانی می کند و نه فقط تولید کننده به طور کلی.

    – تفاوت در میزان پشتیبانی از دوربین:
    فقط به این خاطر که یک VMS با یک مدل سازنده دوربین سازگار است، به این معنی نیست که کنترل و تنظیم هر نوع عملکرد در آن دوربین را پشتیبانی می کند. معمولا زیرمجموعه ای از عملکردهای پایه دوربین با VMS یکپارچه می شود و در صورت نیاز باید بقیه موارد بررسی شوند.

  4. استانداردهای ONVIF و PSIA

    از سال ۲۰۰۸، استفاده از استانداردها برای ساده سازی و گسترش یکپارچه سازی دوربین های IP و VMS روند بزرگی بوده است. به جای اینکه با تک تک دوربین ها برای یکپارچه سازی و اضافه شدن در سیستم VMS زمان و هزینه صرف شود از استاندارد عمومی استفاده می شود. از بین دو استاندارد ONVIF و PSIA، استاندارد ONVIF توانست با محبوبیت و گسترش زیاد خود رقیب را به کناری نهد.
    در حالی که ONVIF یک استاندارد واقعی نیست، و توسط یک سازمان استاندارد، در  سیستم های نظارتی مبتنی بر IP، تصویب شده است و  با حمایت بزرگترین تامین کنندگان در این حوزه و پذیرش بیش از ۱۰۰ تولید کننده، به عنوان استاندارد “واقعی” عمل می کند. ONVIF یک روش نسبتا قابل اعتماد برای اتصال اکثر دوربین ها به اکثر سیستم های VMS برای جریان ویدئو و کنترل توابع اساسی مانند نرخ فریم و رزولوشن است. با این حال، ویژگی های پیشرفته تر مانند ورودی و خروجی دوربین، PTZ و تشخیص حرکت هنوز به طور معمول از مشکلات این یکپارچه سازی رنج می برند. ONVIF در واقع از RTSP استفاده می کند اما مکانیسم های بیشتری را برای کنترل و پیکربندی دوربین های IP اضافه می کند.

     

  5. یکپارچه سازی پیشرفته – کنترل PTZ و دوربین های پانوراما

    کنترل PTZ های مکانیکی و یا حذف ویدئو از پانورامیک دو کنترل پیشرفته است که اغلب توسط ارائه دهندگان سیستم های VMS به طور کامل پشتیبانی نمی شود، زیرا منجر به افزایش قابل توجه در زمان و پیچیدگی یکپارچه سازی سیستم ها می شود.پشتیبانی از این موارد مطمئنا وجود دارد، اما مقدار آن می تواند در بین ارائه دهندگان سیستم VMS بسیار متفاوت باشد.

     

  6. عملگرهای پیشرفته که پشتیبانی نمی شوند

    در حالی که دوربین های IP ده ها گزینه تنظیمات را ارائه می دهند، معمولا فقط تعداد انگشت شماری از آنها ممکن است از طریق VMS پیکربندی / اصلاح شوند. به عنوان مثال پوششهای حریم خصوصی، تنظیمات روز / شب، سرعت شاتر و بسیاری موارد دیگر باید با اتصال مستقیم به دوربین انجام شود. بعضی از VMS ها اجازه انجام تنظیمات بیشتر را می دهند اما این امر نسبت به ارائه دهنده VMS و سازنده IP دوربین ممکن است تغییر کند.

  7. روش های Unicast و Multicast

    به طور عمده، دوربین های IP با استفاده از تکنیک Unicast برای اتصال به سیستم های VMSطراحی شده اند که در آن یک جریان تصویر واحد به یک ضبط کننده واحد ارسال می شود. با این حال، گاهی اوقات دوربین های IP از روش چندپخشی Multicast استفاده می کنند تا به راحتی ارتباطات با چند ضبط کننده یا مشتریان زنده را برقرار سازند.

 

منبع: www.ipvm.com

پنج روند اصلی توسعه فناوری سیستم های نظارت تصویری در سال ۲۰۱۸

پنج روند اصلی توسعه فناوری سیستم های نظارت تصویری در سال ۲۰۱۸

صنعت نظارت تصویری با توسعه روزافزون خود در زمینه های مختلف باعث شده است تا مشاوران پروژه ها، تامین کنندگان و کاربران نهایی برای همگام شدن با آخرین پیشرفت های تکنولوژی با چالش روبرو شوند. با ایجاد و توسعه تکنولوژی های پیشرو نظیر اینترنت اشیا و راه حل های مبتنی بر فضاهای ابری، دوربین ها به عنوان  هسته اصلی سیستم های تصویربرداری باقی می مانند. تطبیق دادن قابلیت های دوربین و عملکرد آن با نیازهای کاربران یکی از مهمترین دغدغه های سازندگان دوربین های نظارت تصویری است. به همین دلیل تولیدکنندگان دوربین با معرفی مدل های مختلف با محدوده وسیعی از عملکرد و وضوح تصویر سعی در پوشش نیاز مشتریان را دارند.

با دقت در خط توسعه سیستم های نظارتی می توان پنج روند اصلی توسعه سال ۲۰۱۸ را در این صنعت شناسایی کرد که عبارتند از

  • تکنولوژی ۴K HDVCI
  • دوربین های با چند سنسور
  • تکنولوژی ePoE
  • کدک H.265
  • دوربین های با قابلیت PTZ توسعه یافته

در ادامه با هریک از این موارد به طور خلاصه آشنا می شویم

– تکنولوژی ۴K HDVCI

بسیاری از سیستم های نظارتی که امروزه استفاده می شوند بر روی زیرساخت های کواکسیال که در شرایط خوب قرار می گیرند، ساخته شده اند اما برای وضوح و عملکرد پایین تر از سیستم های آی پی موجود طراحی شده اند. اولین گزینه این است که به یک زیرساخت مبتنی بر شبکه  بر اساس کابل کشی ارتقاء داده شود، اما همانگونه که می دانید، پراکندگی و جایگزینی کل زیرساخت سیستم تقریبا همیشه یک پروژه خرابکارانه و پر هزینه است.
گزینه دوم این است که دوربین های جدید IP را با آداپتورهای EoC (Ethernet over Coax) و گیرنده ها بکار ببرند، اما خرید سخت افزار اضافی نیز می تواند هزینه ها را افزایش دهد.
سومین گزینه ی در حال ظهور برای ارتقاء به تصویربرداری HD بر روی کواکسیال نصب شده، استفاده از تکنولوژی ویدئو با کیفیت بالا کامپوزیت (HDCVI)”High Definition Composite Video Interface” است.
دوربین های HDCVI برای ضبط تصاویر با وضوح ۷۲۰p، ۱۰۸۰p، ۴MP و حتی ۴K با قابلیت اتصال با کابل کواکسیال استاندارد طراحی شده اند. علاوه بر استفاده از سرمایه گذاری های موجود در زیرساخت سیستم فعلی، دوربین های HDCVI امکان انتقال تصویر HD را تا ۱۲۰۰ متر بدون تکرار با مزایای هزینه پایین و عملکرد قوی فراهم می کند.

شاید مهمتر از همه، با توجه به افزایش و پیشرفت حملات سایبری، دوربین های HDCVI به هیچ یک از خطرات فضای سایبری در ارتباط با دوربین های IP حساس نیستند و نیازی به اقدامات حفاظتی بیشتری برای حفاظت از شبکه ندارند. اتصالات فیزیکی معمول بین دوربین ها، DVR ها و دیگر اجزای سیستم از هک کردن احتمالی یا سایر تهدیدات سایبری برای سیستم های HDCVI جلوگیری می کند.

– دوربین های با چند سنسور

دوربین های سنسور چندگانه ممکن است مهمترین روند سیستم های نظارتی از زمان ورود دوربین های IP به بازار نظارت تصویری حرفه ای باشد.  دوربین هایی با چند سنسور، و در حال حاضر دوربین های چند سنسور چند جهته، به عنوان ابزاری برای پوشش وسیع منطقه با کاهش چشمگیر هزینه و بدون ایجاد حساسیت به کیفیت تصویر به شمار می آید.

دوربین های چند سنسور، با تنظیمات  مشابه دوربین های IP و HDCVI پوشش مشابهی را که معمولا توسط چندین دوربین استاندارد ارائه می شوند را در اختیار می گذارد. این امر به طور کلی هزینه های کلی نسبت به نصب، کابل کشی و الزامات زیربنایی و تعمیر و نگهداری را کاهش می دهد. دوربین های چند سنسوری نیز به سرعت در حال پیشرفت هستند تا ویژگی های نوآورانه و کارایی بهینه را داشته باشند. به عنوان مثال، یک دوربین چند حسگر با دوربین PTZ ساخته شده است که در بازار موجود است – راه حل نهایی تصویربرداری یکپارچه.

– تکنولوژی ePoE

تکنولوژی Enhanced Power over Ethernet (ePoE) راه حل جدیدی برای انجام انتقال اطلاعات بین دوربین های IP و سوئیچ های شبکه و به طور کلی از ابتدا تا انتها در مسافت های طولانی ارایه می دهد. ePOE امکان طراحی سیستم نظارتی انعطاف پذیرتری را فراهم می کند، قابلیت اطمینان را بالا می برد و هزینه ساخت و ساز و سیم کشی را کاهش می دهد. این تکنولوژی بیشترین استفاده برای نظارت بر محل های بزرگ مانند انبار، پارک ها، پردیس ها، پارکینگ ها، و استادیوم ها و عرصه ها را داراست که در آن مکان های دوربین ممکن است از مرکز کنترل دور باشند.

در حالی که یک رویکرد معمول اضافه کردن تکرار کننده ها برای گسترش فاصله انتقال است، ePoE توانایی انتقال داده ها را تا ۸۰۰ متری با استفاده از کابل اترنت Cat5 معمولی فراهم می کند. این قابلیت، نصب سیستم را ساده می کند، زیرا تنها یک کابل از طرف سیستم به هر دوربین نیاز دارد، که در نتیجه هزینه های نصب و نگهداری پایین تر است.

علاوه بر این، برخی از طراحان سیستم، دستگاه های ePoE را به عنوان راهی برای پشتیبانی از تغییر آنالوگ به صورت یکپارچه به IP با انتقال دور برد در نظر می گیرند. در این راهکار از کابل کواکسیکال برای یکپارچه سازی دوربین های IP مبتنی بر ePoE با مبدل های Ethernet over Coax (EoC) برای یک راه حل مبتنی بر فقط IP استفاده می شود. این روش یک راه حل ساده و موثر است که به عنوان یک روش plug – and – play می تواند مطرح باشد و منجر به کاهش هزینه های ارتقا از آنالوگ به IP می شود.

– کدک های توسعه یافته H.265

اگر چه فشرده سازی H.265 هنوز در بازار سیستم های نظارتی کاملا جدید است، فروشندگان نسخه های پیشرفته ای ارائه می دهند که منجر به بهبود عملکرد آنها در کاربردهای نظارتی می شود. فن آوری فشرده سازی H.265 پیشرفته می تواند تا کاهش ۸۰ درصد در میزان پهنای باند و ذخیره سازی در مقایسه با فشرده سازی H.264 استاندارد فراهم کند. سیستم هایی که از کدکهای فشرده سازی پیشرفته H.265 استفاده می کنند، استفاده از پهنای باند را از طریق محدود کردن انتقال داده های بی فایده و غیر مهم هر جا که امکان پذیر است، کاهش می دهد. در نتیجه، ویدیو با کیفیت بالا بدون ایجاد ترافیک بیش از حد در شبکه یا افزایش بار دستگاه های ضبط کننده ثبت می شود. صرفه جویی کلی در پهنای باند نیز باعث می شود که سیستم ها با دوربین های با وضوح بالاتر و یا با دوربین های بیشتر استفاده شوند.

– دوربین های PTZ با قابلیت های توسعه یافته

دوربین های PTZ همچنان به طور گسترده ای برای برنامه های کاربردی مورد استفاده قرار می گیرند که نیاز به ردیابی زمان واقعی افراد یا وسایل نقلیه دارند، و با تکنولوژی های تصویربرداری جدید در عوامل کوچکتر و سریع تر شکل گرفته اند. با این حال، حرکت مداوم که PTZ به طور ذاتی لازمه این نوع دوربین است، پهنای باند بیشتر از دوربین های ثابت  را نیاز دارد.دوربین جدید PTZ با رزولوشن ۲MP و  با فشرده سازی H.265 ترکیب کاملی از رزولوشن و پهنای باند را ارائه می دهد.

راهنمای مقایسه و عملکرد سیستم های نظارتی در نور خیلی کم

راهنمای مقایسه و عملکرد سیستم های نظارتی در نور خیلی کم

در ابتدای این دهه، عملکرد دوربین های چند مگاپیکسلی در محیط کم نور بسیار ضعیف بود ولی امروزه موارد زیادی تغییر کرده است. ظهور تکنولوژی IR همراه با دوربین مسلما یکی از عوامل بهبود این شرایط بوده است و از آنجایی که لامپ های IR درون دوربین ها تعبیه می شوند اثرگذاری بالاتر دارند.
دیگر عامل اساسی در بهبود کیفیت دوربین ها، ظهور آن عاملی است که به نام super low light معروف است و باعث می شود بدون نیاز به تجمیع با IR تصویر مطلوبی توسط دوربین ثبت شود.
در این مقاله در مورد super low light  صحبت شده است و این موارد را پوشش می دهد:

  1. بهبود عملکرد پردازش تصویر و کنترل gain
  2. افزایش دوربین هایی با تصاویر بزرگتر
  3. معرفی سنسورهای عکاسی حرفه ای برای دوربین های نظارتی
  4. نسبت کیفیت تصویر به دوربین های معمول و متداول، با داشتن Integrated IR و دوربین های حرارتی

 

  • بهبود عملکرد پردازش تصویر و کنترل gain

مهمترین عامل بیشتر دوربین های super low light تاثیری است که در پردازش تصویر/کنترل gain برجای می گذارد. gain به عنوان اساسی ترین قابلیت دوربین های نظارتی مطرح است، به ما اجازه می دهد از یک محیط کاملا تاریک تصویری هرچند با نویز داشته باشیم. در شکل زیر اثر gain  در یک تصویر نشان داده شده است:
اینجا عنوان مطلب را وارد کنید یا کلمات کلیدی

در بیشتر دوربین ها امکان تنظیمات لازم برای تغییر آن وجود دارد، اما به طور معمول درحالت پیشفرض به صورت اتوماتیک A یا AGC روی کنترل gain تنظیم می شوند تا بیشترین توانایی دوربین در تصویربرداری از محیط های خیلی تاریک فراهم گردد.

در دوربین های با قابلیت super low light علاوه بر استفاده از امکانات معمول کنترل gain و پردازش تصویر، از تکنیک های پیچیده کاهش نویز  و کنترل gain دیگر نیز استفاده می کنند.

  • افزایش دوربین هایی با تصاویر بزرگتر

دوربین های super low light به طور معمول از اندازه تصویر متناسب و معمول در محدوده “۱/۳ ولی با پردازشگر تصویر بزرگتری پشتیبانی می کنند. زمانی که اندازه سنسور ثبت تصویر با اندازه غیر super low light یکسان باشد، ثبت کننده تصویر و (گاهی انکودر آن) می تواند در پردازش تصویر عملکرد بهتری داشته باشد و تصویربا جزییات بیشتری تولید کند.

در سالهای گذشته، دوربین هایی از ترکیب پردازشگر های تصویر بزرگتر و ثبت کننده های تصویر بزرگتر به بازار ارایه شد. به جای سنسور های “۱/۳ این دوربین ها از سنسورهای “۱/۲ ( معمولا با رزولوشن پایینتر؛اغلب در حدود ۱۰۸۰P ) استفاده می کردند. سنسورهای بزرگتر، وقتی عوامل دیگر یکسان باشد، اجازه ثبت نور بیشتری به هر پیکسل می دهند و بنابراین در شرایط نور کم و تاریکی عملکرد بهتری به لحاظ ثبت تصویر خواهند داشت.

مثالهای زیر برای دوربین های HD با قابلیت super low light و اندازه سنسور “۱/۲ نشان داده شده است:

  • Axis Q1635
  • Dahua Starlight
  • Hanwha SNB-6005
  • Hikvision Darkfighter (6026)
  • Sony SNC-VB635

در اینجا لازم است به این نکته تاکید شود که تمام دوربین های با سنسور بزرگتر به عنوان super low light  شناخته نمی شوند. دوربین های با رزولوشن ۶MP ، ۸MP/4K  و بالاتر با سنسورهای “۱/۲ و حتی بزرگتر هم متداول هستند اما نمیتوان عنوان super low light را به آنها داد. افزایش اندازه سنسور تصویر این دوربین ها با افزایش رزولوشن و تعداد پیکسل ها جبران می شود. و در نهایت امر مقدار نوری که به هر پیکسل می رسد به اندازه ای نیست که عملکرد دوربین مشابه super low light  باشد. به عنوان مثال دوربین های با رزولوشن خیلی زیاد نظیر ۶MP و بالاتر در نور کم عملکرد ضعیفی دارند. هرچند مطمئنا در طول زمان این مشکل برطرف خواهد شد چنانچه در سالهای گذشته دوربین های با رزولوشن ۱۰۸۰P  نیز در نور کم و تاریکی تصویر واضحی نداشتند.

  • دوربین های با سنسورهای عکاسی

در مجموعه تصاویر زیر مقایسه کلی در مورد کیفیت تصاویر انواع دوربین ها نشان داده شده است. توجه کنید که این تصاویر از تست های مختلف در زمان های متفاوت گرفته شده اند. اما در تمام آنها شدت نور حدود ۰٫۱LX و در حدود PPF 70-60 بوده است.
در تصویر زیر دوربین معمولی ( بدون قابلیت super low light) تنها جزییاتی اندکی از چهره سوژه را نشان می دهد و اندام وی با پس زمینه تصویر یکی شده است و قابل تشخیص نیست. در عوض با سنسور “۱/۳ یک دوربین super low light به طور واضحی فرد قابل تشخیص است نسبت به پس زمینه و در حالتی که یک سنسور “۱/۲ استفاده شده باشد دوربین تصویری واضح از چهره و اندام شخص و حتی تا جدی نحوه پوشش وی را مشخص می سازد که در نمونه های قبلی قابل تشخیص نبود.

مقایسه دو مدل دوربین super low light  با سنسور “۱/۲ و یک دوربین با سنسور عکاسی ۳۵ میلی متری نشان می دهد در سنسور عکاسی حتی اطلاعات مربوط به رنگ های تصویر نیز مشخص شده است.همچنین جزییات صورت به گونه ای است که فرد به راحتی تشخیص داده می شود. فضای سبز پشت سر سوژه معلوم است و نیز اشیا کاملا مشخص هستندکه در سنسور “۱/۲ اصلا معلوم نیست. در مقابل دوربین حرارتی هیچ کدام از این جزییات معلوم نیست ولی سوژه برای تشخیص و شناسایی از فاصله دور راحت تر است.

  • مقایسه با دوربین های دارای IR

مهمترین رقیب دوربین های super low light دوربین هایی هستند که با لامپ های IR تجمیع شده اند. با اضافه کردن نور مادون قرمز همراه دوربین قدرت تشخیص و شناسایی در دوربین افزایش پیدا می کند. در فاصله کم از دوربین، دوربین های دارای IR جزئیات بیشتری نسبت به دوربین super low light را ثبت می کند. هرچه از دوربین فاصله بگیریم وقتی کیفیت تصویر دوربین IR افت پیدا می کند جزییات تصویر هر دو دوربین به هم شباهت پیدا می کند.

با این حال توجه کنید عملکرد دوربین های دارای IR به صورت زیادی براساس فاصله از دوربین، الگوی پوشش و جزییات دیگر تغییر می کند.

 

منبع : www.IPVM.com

آشنایی با Privacy Mask و کاربردهای آن

آشنایی با Privacy Mask و کاربردهای آن

در سیستم های نظارت تصویری حفظ حریم خصوصی و رعایت پروتکل های مربوط به آن همواره از مهمترین مواردی است که طراحان و بهره برداران در نظر می گیرند. تکنیک پوشش حریم خصوصی (Privacy Mask) به عنوان یک راه حل کاربردی در نرم افزارهای نظارت تصویری و همچنین دوربین ها گنجانده می شود تا کاربران به راحتی با تعریف حریم خصوصی بتوانند در عین نظارت دقیق و همه جانبه نسبت به حفظ حریم خصوصی افراد جامعه یا موارد خاص بیشترین کنترل را داشته باشند.

مقدمه

تکنیک Privacy Mask از دیده شدن مناطق ممنوع توسط کاربران جلوگیری می کند. پوشش عموما به صورت یک صفحه تک رنگ بر ناحیه موردنظر تعریف می شود و بر روی آن قرار می گیرد. این کار یا در دوربین یا در نرم افزار نظارت تصویر انجام می گیرد. در تصاویر زیر پوشش تعریف شده بر روی پنجره ها و درب ورودی ساختمان مشاهده می شود.

تعداد و شکل ناحیه های تعریف شده به قابلیت های نرم افزار نظارت تصویری و یا دوربین بستگی دارد.

کاربردهای عمومی

تعریف پوشش در بیشتر مواقع برای نواحی بیرونی و فضاهای شهری به منظور پوشاندن پنجره های منازل و ادارات و حفظ حریم شخصی افراد انجام می گیرد. در اکثر پروژه ها لازم است تمامی پنجره های مشرف با تعریف ناحیه ای پوشانده شوند. گاهی این کار تنها در طبقات دوم به بالا انجام می گیرد و با استناد به این موضوع که طبقات اول از خیابان نیز دیده می شوند پوشانده نمی شوند.
در فضاهای داخلی معمولا نواحی که نیاز به حفظ حریم شخصی است پوشانده می شوند. به عنوان مثال در مواردی که لازم است حریم شخصی افراد با مسئولیت بالاتر حفظ شود از این تکنیک استفاده می شود.

انواع روش های Privacy Mask
تکنیک پوشش را می توان هم بر روی دوربین و هم از طریق نرم افزار نظارت تصویر تعریف و استفاده کرد که هرکدام مزایا و معایبی دارند.

دوربین:
بیشتر دوربین ها قابلیت تعریف privacy mask  روی تصویر را به صورت آنلاین دارند. به این معنی که تصویر ارسالی از دوربین همراه با پوشش توسط نرم افزار نظارت تصویری دریافت و ذخیره می شود. بنابراین امکان بازبینی بدون پوشش وجود نخواهد داشت. در دوربین های ثابت و چرخان این امکان قابل تعریف است. البته باید توجه نمود که در دوربین های چرخان تعریف ناحیه پوشش با توجه به موقعیت فعلی صورت می گیرد و در صورت تغییر موقعیت و نیز بزرگنمایی دوربین ممکن است در تصویر دریافتی مشکل به وجود بیاید.

سرور نرم افزار نظارت تصویر:
در برخی نرم افزارهای نظارت تصویری امکان تعریف privacy mask روی استریم تصویر قبل از مشاهده یا ضبط تصویر وجود دارد. در این حالت امکان حذف ناحیه پوششی در مواقع خاص و با دسترسی کاربر ادمین وجود دارد. این قابلیت در تحقیقات پلیسی و نیز مواردی که نیاز به بررسی همه جانبه وجود دارد کاربرد دارد. با تعریف دسترسی های مرتبط این کار صورت می گیرد.

استفاده از privacy mask برای کاهش پهنای باند
هرچند استفاده از این روش چندان معمول نیست ولی می توانید از روش privacy mask  برای کاهش پهنای باند استفاده کرد. به این صورت که در FOV دوربین، نواحی که به عنوان منطقه مرده به حساب می آید را با تعریف ناحیه پوششی به کمترین مقدار پهنای باند مورد نیاز تصویر را دریافت کرد. به این منظور پوشش به طور دقیق روی ناحیه مورد نظر تعریف می شود.

منبع www.ipvm.com

استفاده از دوربین های IR در محیط های کم نور

استفاده از دوربین های IR در محیط های کم نور

امنیت به عنوان یک مفهوم همیشگی و اصطلاحا ۲۴ ساعته مطرح است. بیشتر ارگان ها و سازمان های حیاتی به صورت شبانه روزی نیاز به پایش و نظارت دارند. ادامه مطلب